... Rood!

Kijk! Er wordt hier wel weer genaaid, alleen het bloggen wil nog niet zo lukken....

Het meenemen van de jongste dochter naar een stoffenzaak begint een heikele affaire te worden: ze heeft visies! Zo moest en zou zij persé een leder staal in rood hebben.
Om te vormen tot een tasje. En uit de ritsen opruiming werd er ook een exemplaar gevist met een mooie greep.
De technische uitvoering - daar heb je je moeder voor.

Een mooi vakantieproject mét leercurve aangezien dit de eerst keer was dat ik mij aan leer waagde. (Gelukkig had ik nét stofklemmetjes aangeschaft)

En weg was ze weer, om de tas met allerlei onmisbare spulletjes te vullen, zoals lipgloss....



Leer staal & rits: Irene's Stoffen
Tassenband: Fournituen . nl
Tassenklemmen: K-bas . be
 

... Paars !!!!

Al heel lang geleden beloofde ik een nichtje een tas. Een tas naar eigen verlangen: hij moest groot zijn, en waterbestendig en vakjes hebben en die schuine hengsels waren ook wel erg leuk. Samen doken we achter het beeldscherm en zij wees aan welke stoffen en kleuren naar haar smaak waren. En haar smaak was echt héél anders dan de mijne.... paars, en een boombaststofje vond ze ook érg leuk.

Tja, de ontvanger mocht kiezen, dus grasduinde ik door de winkel van Irene en sloeg in.
En toen? Toen stopte het project. Maanden lang keken het paarse kunstleer en de gezaagde boomstammen mij verwijtend aan: 'Maak ons!'. Stapels stofjes kocht ik en de kinderen groeiden maar door, maar het paars veroorzaakte een bottle neck.
Ik kon me er maar niet toe zetten.

Was het project moeilijk? Nee, wat uiteindelijk was het met wat uurtjes her en der binnen een week gepiept. Ik kan alleen maar constateren dat het de stofkeuze was die mij volledig blokkeerde.
Uiteindelijk stelde ik mij een deadline: vóór de tweeling-verjaardag móest het af zijn, zodat de tas dan overhandigd kon worden. Ik zette mij over de dip heen en voilà: een tas waarvan iedereen mij verzekerd dat deze leuk en hip is en op veel bijval kan rekenen. Alleen wil ik hem toch echt niet zelf hebben..... Gelukkig was de ontvangster er dol- en dol blij mee!

Een zeer geliefd onderdeel in de tas (werkelijk ie-der-een viel het op): een afklikbare sleutelringhouder.
 

 De binnenkant:

 Eindelijk af!!!

 Ok, over de details ben ik dan wel weer tevreden....

Patroon: Zo Geknipt met een twist van Ffynch
Stoffen: 
Donkerpaars kunstleer (dik) - Irene's Stoffen
Boomstammenstof - Irene's Stoffen

... turquoise-teal-wit

Natuurlijk werd er in 2016 wel eens wat genaaid, hoewel niet zoveel als ik zou willen.
Deze tassen vonden vlak voor de zomer hun weg naar de juffen van de dames.
 En omdat ze zo laat aan bod komen, kan ik ook rapporteren dat de tassen (én die van het jaar daarvoor) nog regelmatig in de school gespot worden.
Deze tassen worden door de gebruikers geroemd om de stevigte en de royale omvang.

Stof: stevige canvas (Irene's Stoffen)
Patroon: zelf getekend naar voorbeeld van O.m.o.d.a. vilten shopper

... een dagje vintage

Noem het fun-shoppen, kringlopen of vintage, terwijl de kinderen op school zaten gingen twee moeders in ieder geval spijbelen.
Zonder bepaald doel, maar mét een lijstje met kringloop/vintage/tweedehands zaken.

Het leuke van winkelen met een ander is dat je andere dingen ziet dan waar je eigen oog op valt.
Zo nam ik haar mee naar de winkel waar ik in augustus een heel rek tweedehands Petit en King Louie zag en haalde zij daar uit het rek een vintage Pucci jurkje.
In zijde-tricot en in bijna perfecte staat. En ook nog in haar maat voor een bijzonder schappelijk prijsje.

Het was duidelijk dat zij (anders dan ik) een mode-achtergrond heeft, want binnen de kortste keren stond ze met deze tas in handen:

Een Chloë Padlock tas. Of een verdraaid goede imitatie.
Want het leer voelde overtuigend aan, en de details waren van hoge (zware) kwaliteit.
Helaas voor deze tas zwichtte geen van ons ervoor. Eerlijk gezegd is dit niet mijn smaak, en de kleur was het ook al niet. Dat oranje-bruin dat een paar seizoenen zo in was.

In dezelfde zaak struinden we gezellig door de overige tassen, bekeken een en ander eens goed en hingen het ook weer terug. Super gezellig dagje.

De volgende ochtend hadden we weer contact en liet ik vallen dat ik een bepaalde tas niet uit mijn hoofd kreeg. En laat zij nou net dat zelfde probleem hebben....
Dus terug naar de winkel! In een supersnelle shop van 5 minuten stonden we beiden buiten met een tas.

Zij met deze tas van AntiChic van pony.

En ik met een tas waarvan zij me bezwoor dat het een vintage Tod's was.

Waarom viel ik op de Tod's? Niet vanwege het merk, ik kan prima zonder een designertas.
Maar het design was intrigerend.
Dat gat daar in het midden, dat zit ook aan de zijkanten. En er zijn twee kettinkjes.
Dat zorgt er voor dat de tas van vorm kan veranderen
Van dit:

Naar dit:

Daarbij komt nog dat de voering lichte suede is, en dat de pootjes aan de onderkant van de tas óók aan de binnenkant zitten.
Het is een omkeerbare tas!

Intrigerend!
In beide delen is het merk geperst:

Maar 'Tod's or no Tod's', het is gewoon een fijne tas.

Verder pikte ik nog dit schattige koffertje op, regelrecht uit de jaren '50, met goed werkend slot en passend sleuteltje.

 

Volgens mij moeten we niet té vaak gaan shoppen!

... een tas met verlangens

Mijn moeder zag al menig tas voorbij gaan. Voor juffen, voor vriendinnen, voor mijzelf....
Maar nog nooit voor haar. Tot dat zij te kennen gaf er óók een te willen.
Dus gingen we rond de tafel om tot besluiten te komen.
Niet te groot (de mijne waren allemaal te groot), met een rits, en een ritsvak en plek voor een waterflesje (voor dagjes weg), en de rits graag wat dieper in de tas.
Nee, mijn moeder wist niet precies wát ze wilde, maar wel hóe ze het wilde.
Wat betreft het stofje kreeg ik redelijk de vrije hand. Tenminste, zo leek het, maar het moest wel bij tal van kledingstukken passen. Maar de kleur, nee, daar had ze geen voorkeur voor.

Ik dook dus in de stoffenkast en pakte de stapel 'speciale quiltstofjes'.
Zo'n stapel met superstofjes waar ik ooit voor zwichtte en waar de dochters (nog) absoluut niet aan mogen komen. Maar moeders zijn een wet op zich.
De twee gecoördineerde stofjes die ik daarop vond sloegen in als een bom. He-le-maal goed.
Helaas waren het wel twee halve metertjes, zodat het toch enigszins woekeren werd om daar alle onderdelen uit te krijgen. Gelukkig had ik ook nog wat bruine stippeltjesstof liggen.
Dus verzamelde ik de rest van de benodigdheden:

Het donkerbruine band werd uiteindelijk niet gebruikt

Verlangen 1: het ritsvak.
Nu had ik wel eens eerder een tas met binnenritsvak gemaakt, maar daarbij had ik flink gesmokkeld.
Voor je moeder kan dat natuurlijk niet, zodat ik de aanwijzingen van Lisa Lams boek maar volgde.

Eén deel van de zakvoering met de goede kant op de goede kant van het voeringpand en de ruimte voor de rits aangeven:

 Middenlijn knippen, V-vormige inkepingen naar de hoeken toe

 Draaien

 Strijken (en doorstikken, wat niet strikt noodzakelijk is)

 Rits er achter stikken

 Achterkant van de zak aan de voorkant van de zak stikken.

2. Zijvakken aan de andere kant van de voering.
Mijn moeder wordt al wat ouder en met een donkere voering leken me de zakken zo 'weg te vallen'.
Ik bedacht er een goudkleurige paspel voor.
'Tuurlijk, nog nooit een paspel genaaid, maar meteen een kunstlederen nemen. Briljant idee!
Zucht. Ik hou blijkbaar van een steile leercurve.
Het was even aftasten, maar uiteindelijk lukte het toch

 De stipjes zijn de voering van de voering-zak.

Deze kant van de voering: met doorgestikte zak-met-paspel

3. De verzonken rits.
Gelukkig had ik dat al eens gemaakt. In de groene tas frutste ik een rits tussen het boven- en het onderste deel van de voering. Dat kon ik dus herhalen, maar dan op een zelf bedachte plek in de voering.

Eerst prepareer je de rits

Bovenzijde

Voeringzijde

Aan de rits maak je twee onderdelen vast:
- het opstaande deel (een strook). Let op een eventueel doorlopende print!;
- het onderste deel van de voering.
Eigenlijk leek dit qua uitvoering erg op het maken van een gevoerde etui.

Dus op de foto: strook (opstaand gestreken in dit geval), de geprepareerde rits en daar onder het voeringdeel.
Dit herhaal je aan de andere kant van de rits, zodat je zoiets krijgt: de bovenkant van de tas met de beide voeringdelen nog niet aan elkaar.

 

Aan de binnenzijde van de tas is een donkerbruin-met-witte-stipjes stuk stof te zien.
Dit is de koker waarin een drinkflesje gezet kan worden. Ook die werd aan de zijkant meegestikt.
Waarmee ook het laatste verlangen werd ingewilligd.

Daarna was het slechts nog het stikken van de voering, de buitenkant van de tas en de verstelbare schouderband én het assembleren van de tas.

Ik was blij met de twee regenachtige vakantiedagen: dan kom je nog eens ergens toe!


Gebruikt:
Vlieseline H640, ritsen, paspelband en schuif - Fournituren(.)nl
Stipjesstof (voering van de zakken) - De Stoffenkraam
Stoffen uit de serie Birds and Blossoms, door Hoffman Fabrics i.s.w. met Punch Studios (2012)