donderdag 21 september 2017

... de zomer van het kurkleer

Dit voorjaar (ja, ik loop zóó ver achter met bloggen) zwichtte ik eindelijk en schafte kurkleer aan. Na alle creaties op het web jeukten mijn handen.
De bedoeling was dus een tas voor mij zelf te maken, maar toen was het - opeens - tijd voor de juffencadeautjes. Natuurlijk weet iedere moeder dat die tijd komt, maar met alle verwikkelingen in groep 8 én een cultuurproject op het einde van het jaar waren de cadeautjes op de 'te doen lijst' terecht gekomen.
Vandaar dat ik naar het snelste materiaal greep dat er voor handen was.


De beide juffen van groep 6 ontvingen een supersimpele grote etui.
Zelfs ongevoerd, zodat dit in een vloek en een zucht gefabriekt was. De goudopdruk in combinatie met een bijzondere rits voor een wauw factor.


De juf van groep 8, die twéé dochters onder haar hoede had (en de klas zonder collega draaide) had recht op een groter project. Aangezien zij bekend staat om haar uitstapjes in de natuur en haar voorliefde voor vossen besloot ik een waterfleshouder te maken.
Met een beetje bling...

Vervolgens werd het tijd om de oudsten te voorzien van de broodnodige zaken voor hun eerste jaar op het middelbaar. Cool, understated en toch een beetje bling. Jawel, na de juffencadeaus waren de dames helemaal vóór kurkleer. Vooral als ze zelf de kleur van de rits mochten uitzoeken. Zodat tijdens de vakantie onder de naaimachine rolden:
- twee etuis;
- één potloden etui;
- twee sleuteletuis;
- twee hoesjes voor de oortelefoontjes.
 
Natuurlijk werd niet alles in één keer gemaakt.
Ik begon met de drie etuis. Twee in verschillende grote met mintkleurige ritsen.

 En één met een jeansblauwe rits voor het kind dat stoerder wil dan haar zus.



Twee weken later leek me een sleuteletui-annex-portemonnee toch ook wel erg handig.

Dat is dus een etui met twee ritsen en een scheiding tussen de twee buitenkanten. Eén rits geeft toegang tot de sleutelbos, de ander tot een portemonnee. Ideaal - maar één ding om mee te nemen. De dames waren verrukt en dan zullen we maar niet al te lang uitweiden over het verlies van één van beiden na anderhalve week gebruik, potjandorie! Sloddervossen zijn die pubers.

Toen ik tóch bezig was maakte ik nog een ruimte besparend envelopje voor de oortjes.
Bij het inrichten van de tassen kwam ik er achter dat er in beide rugtassen (Eastpack en The Pack Society) geen enkele mogelijkheid was om iets mee te bevestigen. Werkelijk, wat onpraktisch!!! Qua prijs zou dat toch moeten kunnen.

Gelukkig was een musketonhaakje zó aangebracht in de naadtoeslag van het voorvak. Ik had per slot van rekening niet voor niets een D-ring aan het envelopje bevestigd.

Klaar voor het nieuwe jaar - waarvan de eerste lesdag bij ons op 6 september viel, dus nog niet zo gek lang geleden.

Alexandra bemerkte overigens wel in haar eerste week meteen wat het risico van een naaiende moeder is. Tijdens haar eerste les Textiele Werkvormen (mam, wat een leuk vak!!! Maar we mogen volgend jaar pas op de naaimachine. Jammer hè) merkte haar lerares meteen op wat een ontzettend mooie etui ze had. ;-) Jammer kind, de docente weet nu dat je naai-genen hebt. Dat wekt verwachtingen!!


Kurkleer: K-Bas en MBCork
(Garen bij kurkleer: Gutermann  nr 139)
Ritsen: Irene's Stoffen
D-ring: Fournituren . nl

vrijdag 28 juli 2017

... Rood!

Kijk! Er wordt hier wel weer genaaid, alleen het bloggen wil nog niet zo lukken....

Het meenemen van de jongste dochter naar een stoffenzaak begint een heikele affaire te worden: ze heeft visies! Zo moest en zou zij persé een leder staal in rood hebben.
Om te vormen tot een tasje. En uit de ritsen opruiming werd er ook een exemplaar gevist met een mooie greep.
De technische uitvoering - daar heb je je moeder voor.



Een mooi vakantieproject mét leercurve aangezien dit de eerst keer was dat ik mij aan leer waagde. (Gelukkig had ik nét stofklemmetjes aangeschaft)


En weg was ze weer, om de tas met allerlei onmisbare spulletjes te vullen, zoals lipgloss....



Leer staal & rits: Irene's Stoffen
Tassenband: Fournituen . nl

Tassenklemmen: K-bas . be
 

woensdag 8 maart 2017

Raglan vs Raglan (een patroon vergelijking)


Kijk er de winkels maar op na: het raglanshirt is here to stay. Heel de puber-mode lijkt in de ban van het shirt met de schuine mouwinzet en afwijkende mouw-kleur. Dat is al een tijdje zo, maar ook de komende zomer kun je eigenlijk niet zonder.
Ook de dochters hier zijn er fan van. Eerder maakte ik al een sushishirt en een matroesjka-trui, maar na grote groeispurten zijn de garderobes toe aan uitbreiding. Ten minste, die van de oudsten, want de jongste loopt te showen met het (voor haar zus verlengde) sushishirt.

Gelukkig viel vlák voor mijn verjaardag in 2015 mijn oog op het boek van By Eva Maria. Op haar blog had ik al vele tiener-creaties langs zien komen, die mij goed aanspraken. Maar ik hád nog geen tieners! Ach ja, dat is slechts een kwestie van tijd....
Even goed kreeg ik manlief zo ver om contact op te nemen met Eva, zodat ik (verrassing!) op mijn verjaardag een gepersonaliseerd en gesigneerd exemplaar mocht ontvangen.

Urban Style bevat twaalf patronen voor meisjes én jongens in de maten 146 tot M, waarbij maat 176 gelijk is aan maat XS. Een echt doorgroei boek dus!
Alle patronen zijn genoemd naar favoriete steden van Eva en dragen namen als Bangkok Basic, Capetown Cool en Lazy London. Het raglanshirt is genaamd "Awesome Oslo" en trok meteen de aandacht van ons.


Knippie
Awesome Oslo


















- De halsopening: Het Knippatroon voorziet in een behoorlijk wijde hals. OK, in de matroesjka versie was deze erg wijd omdat ik er elastisch biasband op zette in plaats van een randje, maar ook in andere versies sluit de hals niet mooi aan. In de A.O. is dat anders.
- De rug: Het rugpand van de A.O. is aan de bovenkant smal en hoog. Heerlijk aansluitend in de nek, wat hier hoog gewaardeerd wordt.
Sowieso is het patroon wat smaller dan het wijde Knippiepatroon.

- De maatvoering. Het Knippatroon is behoorlijk oversized qua wijdte. Bijna hobbezakkerig. Lang dacht ik dat het aan de slankheid van de dochters lag, maar me pasvorm van de A.O. is gewoon beter. Daarmee hangt ook samen:

- De mouwen. De mouw inzet van de A.O. is wat stijler dan de wijdlopige Knippie én voorzien van manchetten. Dat maakt de mouw van een goede lengte voor lange, slungelige tiener armen, terwijl bij de Knippie de mouwen óf verlengd óf tot over-de-elleboog ingekort moesten worden, maar nooit goed waren.


- De tailleband. Tja, de A.O. heeft er wel één en de Knippie niet.
Het geliefde Sushishirt had daardoor altijd een beetje een A-lijn look, wat ik er ook aan deed.

De conclusie moge duidelijk zijn: Awesome Oslo is in ons huishouden een overduidelijke winnaar.

Qua patroon gemak mag ik nog vermelden dat de patronen uit Urban Style ook nog eens een stuk makkelijker over te trekken zijn dat de krioelende lijnen van de Knippie.
Het enige min-puntje is dat de benodigde stoflengte niet vermeld is bij de patronen in Urban Style. Dat is een bewuste keuze van Eva, omdat dat toch goed zelf te bepalen valt. Dat is waar, maar ik had het tóch wel fijn gevonden. Ach, een boek kan toch niet geheel perfect zijn.



Patronen:
- Lange sweater, patroon nummer 31 Knippie 6/2014

- Awesome Oslo, "Urban Style -  zelfmaakmode voor tieners" van Eva Goris / By Eva Maria, 
ISBN 978905856531, uitgave d.d. oktober 2015

dinsdag 28 februari 2017

... een Oslose sprinkhaan

Februari kunnen we officieel uitroepen tot maand van de pyjama. Want langste kind had natuurlijk nóg een pyjama nodig......
Dit keer testte ik een nieuw patroon voor de bovenkant uit: de Oslo uit het boek 'Urban Style' van Eva van By Eva Maria.
Gecombineerd met een aangepaste Grasshopper uit de Ottobre in een rest groene nicky velours. Als deze combinatie geen lente zegt, weet ik het niet meer!

 

maandag 20 februari 2017

... groen en goud


Voorjaarsvakantie! Tijd voor een supersnelle versier knutsel!
Uit de ontzettende stapel haaraccessoires (je weet wel, drie dochters met lange haren) dook een haarband op. Mooi groen met een gouden accentje, maar helaas wel gesneuveld.




Ik overtuigde de eigenaresse dat de haarband écht weg moest, maar dat we er natuurlijk ook nog wel wat mee konden doen. Een paar knipjes, wat druppels lijm en een broch-speldje verder, was Madeleine het daar helemaal mee eens...

maandag 13 februari 2017

... Paars !!!!

Al heel lang geleden beloofde ik een nichtje een tas. Een tas naar eigen verlangen: hij moest groot zijn, en waterbestendig en vakjes hebben en die schuine hengsels waren ook wel erg leuk. Samen doken we achter het beeldscherm en zij wees aan welke stoffen en kleuren naar haar smaak waren. En haar smaak was echt héél anders dan de mijne.... paars, en een boombaststofje vond ze ook érg leuk.

Tja, de ontvanger mocht kiezen, dus grasduinde ik door de winkel van Irene en sloeg in.
En toen? Toen stopte het project. Maanden lang keken het paarse kunstleer en de gezaagde boomstammen mij verwijtend aan: 'Maak ons!'. Stapels stofjes kocht ik en de kinderen groeiden maar door, maar het paars veroorzaakte een bottle neck.
Ik kon me er maar niet toe zetten.



Was het project moeilijk? Nee, wat uiteindelijk was het met wat uurtjes her en der binnen een week gepiept. Ik kan alleen maar constateren dat het de stofkeuze was die mij volledig blokkeerde.
Uiteindelijk stelde ik mij een deadline: vóór de tweeling-verjaardag móest het af zijn, zodat de tas dan overhandigd kon worden. Ik zette mij over de dip heen en voilà: een tas waarvan iedereen mij verzekerd dat deze leuk en hip is en op veel bijval kan rekenen. Alleen wil ik hem toch echt niet zelf hebben..... Gelukkig was de ontvangster er dol- en dol blij mee!


Een zeer geliefd onderdeel in de tas (werkelijk ie-der-een viel het op): een afklikbare sleutelringhouder.
 

 De binnenkant:

 Eindelijk af!!!

 Ok, over de details ben ik dan wel weer tevreden....

Patroon: Zo Geknipt met een twist van Ffynch
Stoffen: 

Donkerpaars kunstleer (dik) - Irene's Stoffen
Boomstammenstof - Irene's Stoffen






maandag 6 februari 2017

... zwart met bloemetjes

Foei, wat een groeispurt hebben de dames het afgelopen jaar gehad. Caroline begon en groeide maar liefst 10 centimeter in het afgelopen jaar. Geen wonder dat ze aangaf dringend nieuwe nachtkleding nodig te hebben (in aanvulling op de gekochten en innig geliefde Harry Potter pyjama maat XS).Dat betekende dus nieuwe patronen tekenen (niet mijn favoriete klus)  en test exemplaren.
 
Ik tekende een Grasshopper uit de Ottobre 4/2011 in maat 164 en maakte de pijpen van de legging wijder. Dat werd gecombineerde met het lange sweater model met raglanmouwen uit de Knippie 6/2014. Bij elkaar een prima combinatie!
Wel vind ik de sweater wat te wijd vallen in een gewone tricot, dus dat is alvast een eerste aanpassing...





Stofje: Stenzo, uit de stoffenkast dus al een paar seizoenen oud