woensdag 19 februari 2014

... belofte maakt schuld

In februari 2012 ging ik met de dochters winkelen en zocht Caroline een bordeaurode velours uit.
Niet zomaar een nicky velours, nee, de zachtste velours die je je kunt voorstellen.
Kortharig maar kittenzacht.
Volgens mij gebruiken ze er in de US de term 'minky' voor.
Ik maakte er dit jurkje van en sindsdien vliegt de jurk zolang het weer geschikt is de was in en uit.

En hoe ik ook zocht, tot Alexandra's spijt nergens kon ik een gelijke zachte velours vinden.
(Nou ja, deze grijze noppen velours is even zacht, maar door het motiefje afgekeurd als jurk-materiaal).
Tot dat ik in Amsterdam bij A. Boeken in de Nieuwe Hoogstraat tegen een prachtige donkerbruine velours aanliep.  Het was 'm! 

Alexandra had maar één wens: dat werd haar verjaardagsjurk.
En dat werd het dan ook:
Wéér het favoriete model van de dames: een Antonia shirt met gerend rokje.
Heel klassiek.
En zoveel scheelt het met het oude jurkje van Caroline:
Alleen hoor ik Madeleine nu ook al spreken over een eigen zachte beren-jurk.....

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen