donderdag 14 maart 2013

... en maakt kniestukken

Gelukkig grom ik nooit erg lang, en duurde het maar kort voor mijn creatieve kant de kop opstook.
Er moest toch echt wat gebeuren met die broeken, en aangezien het nog te koud is om ze af te knippen, moest de oplossing in een opzetstuk gevonden worden.
Maar wat voor stuk. Een katoenen stofje zou binnen de kortste keer ook doorgesleten zijn.

Mentaal liep ik mijn stoffen kast door.
En herinnerde me dit stapeltje:
Goudkleurig, bruin en lichtroze..... kunstleer!
Ik had dat gekocht om poppenschoentjes voor de Jolina poppen te maken en de resten lagen nog in de kast.
En, zo redeneerde ik, de appeltjes zijn ook van kunstleer gemaakt, en die doorstaan de wasmachine prima.
De achterkant van dit spul is inderdaad identiek aan die van de retro-appeltjes
Ik knipte een er eenvoudige basisvorm van, en knipte dezelfde vorm ook in vliesofix.
Ik streek de dubbelzijdige strijkvlieseline met een niet-hete bout op de achterzijde van het kunstleer.
Stand 'Wol', en hield voor de zekerheid nog een oud stuk stof tussen het kunstleer en de bout.

Dat is wel handig, want dit is wat er gebeurd als je te heet strijkt
Geloof me, dat wil je niet aan je strijkplank en/of bout hebben.

De nu zelfgefabriceerde strijkapplicatie strijk je - alweer op een lage stand en met een doek er tussen - op de bestemde plek.
Ik streek daarna de applicatie héél heet via de achterkant nog wat vaster.
Let hierbij goed op! Ik streek door twee lagen denim heen omdat het aan de binnenkant strijken van een skinny maat 134 onbegonnen werk is, en ik de broek niet binnenstebuiten wilde keren.
Door twee lagen denim kun je heet strijken, maar houd er voor de zekerheid toch nog een oude doek onder!

Laat alles goed afkoelen en pak daarna een naald met  stevige dubbele draad.
Stik de applicatie vast.

En voila:

Eens kijken of dit bestand is tegen mijn wilde meid.

(Als het werkt opent het een heel scala aan mogelijkheden......)

woensdag 13 maart 2013

.... gromt....

Vorige week herstelde ik vier knieën in twee spijkerbroeken, twee leggings en een jas.
Gisteren sorteerde ik de was en keek eens goed naar wat mijn oudste dochter droeg:
Allemaal van de oudste dochters.....

Deze broek was vorige week nog gerepareerd:

En het is niet eens knikkertijd.....

Zijn ze met acht jaar al te oud voor ouderwetse appeltjes op de knieën?

dinsdag 12 maart 2013

... en de stoffenwinkel

Vanmorgen móest ik echt even naar de stoffenwinkel voor wat koord en garen.
Ik had een tijds-meevallertje en had precies 20 minuten voor die winkel over.
Zo gezegd, zo gedaan en na een kwartiertje stapte ik naar buiten met het koord, het garen en .... 7 meter stof. Voor de stoffenkast (die sowieso al uitpuilt).
Maar wie kan dan ook quiltstofjes a 3 euro de meter weerstaan???

Ik kocht:
 2 meter van een schattig rood-oranje stofje "Old Butterfly Garden Tulip" van Makower;
Ik voorzie véél projecten met deze stof - vandaar de twee meter.

Eén meter van de volgende stofjes
- rode klaproosjes "Buttercup Farm Flowers" van Valerie Greeley voor Makower;
- rode roosjes met groene borders uit de Mary Rose collection van Quilt Gate;
- roze roosjes met blauwe borders (ook Quilt Gate?)
- lavendelpaarse bloempjes met een groen takje op ecru - Makower's Flowers - Rosebud
- bruine paarden stof. "Wild Spirit" van Print Concepts Inc.

De Quilt Gate stofjes zijn wat dunner - een beetje popeline achtig.
Normaal gesproken was ik niet naar huis gegaan met de paardenstof, maar één van de buurmeisjes-die-ook-graag-een-tas-zouden-krijgen had het aller-aller-allerliefste een tas met paarden...
En voor zo'n prijs kan dat wel ingewilligd worden.
Haar zusje sprak overigens over rode roosjes.....

Eerder kocht ik al
- anderhalve meter narcissenstof (Joan Messmore voor Cranston Print Works),
- een meter Pavilion Ceiling van Makower (zwart met goud ornamenten)
- een meter Pavilion Tiles van Makower (bruin/zwart/gouden geometrisch patroon)

En nu hoor ik iedereen vragen: "Wie?", "Waar?", "Hoe kom ik daar?".
Wel nu, de Stoffenkraam heeft de hand weten te leggen op een partij quiltstoffen die voor een belachelijke prijs verkocht wordt. Een beperkt aantal staan op hun website, en zijn daar te bestellen.
Ik kocht mijn stofjes bij de franchise-neemster in Beverwijk, die ook zo aardig is nieuwe stofjes te fotograferen en op haar facebook-pagina te zetten.
Zij vertelde ook, dat de echt grote voorraad quiltstofjes verkocht wordt in de winkel in Sliedrecht.

Is er ook een nadeel?
Jazeker, de stofjes geuren naar zeep. Blijkbaar komen ze uit een zeepfabriekje.
Dus je stoffenkast wordt meteen aangenaam geparfumeerd.
Nog een nadeel? Je koopt teveel...... 

vrijdag 8 maart 2013

... nog een tas

Tja, hoe gaat dat met tweelingen (en sowieso met meerdere kinderen) - je maakt wat voor de één en meteen begint een ander te piepen.
Natúúrlijk wilde Alexandra óók een andere gymtas. (Duh, hoe had ik kunnen verwachten dat zij dat níet zou willen....). En het mocht er net zo eentje zijn als Caroline had, maar ook anders.

Dat werd dus anders. Want de dames lijken wel op elkaar, maar hebben hun eigen voorkeuren.
Zo heeft Alexandra wat met rozen.....
En die lange hengsels vond ze maar niets, die schouderbanden moesten een stuk korter. En als we toch bezig waren, dan was die tas van haar zus wel erg diep. Dat mocht best wat kleiner.

Nu ken ik mijn dochters al langer dan vandaag en had dus bij het grote Zweedse-woonwarenhuis-dat-ook-stof-verkoopt gelijk met de stof voor Caroline's tas óók stof voor Alexandra meegenomen.
De Emmie Ros. En het was een schot in de (uhum) roos.
Ik volgde grofweg het plan van de kussenhoes-tas maar zat nog met de sluiting.
Aangezien ik geen (lang genoege) rits in huis had, en ik een use-what-you-have-bui had, bedacht ik een volkomen alternatief plan voor de sluiting. Een magneetje.
Maar waar haal je snel een magneetje vandaan?
Dat is eenvoudiger dan je denkt.
Je sloopt pardon 'onderzoekt' gewoon een notitieboekje-met-magneetsluiting van ons aller vriend, de A.ction.
En treft onder de kaften dan twee keurige ronde plaatjes aan.
Die speld je tussen de stoflagen
En voilà, het werkt ook nog:
Vervolgens pit je de stoflagen rond de magneetjes met de hand even door en de tas staat niet meer wagenwijd open.

Daarna maak je de bodem van de binnentas dicht en stik je de schouderbanden er aan.
Vervolgens wordt er nog in samenwerking met de ontvangende dochter een tasbengel (zo heten bij ons de tassenhangers) gemaakt, waarbij de eerste roosjes uit het Parelparadijspakket gebruikt worden.
(Volledig terzijde: de eerste strijkapplicaties uit het pakket  hebben hun weg al naar een spijkerbroek gevonden.)
 
 Zodat het eindresultaat nog net in de schemering op de foto kan worden gezet, vóórdat de gymspullen er in belanden.
Nee, die tweeling dames lijken zoooo veel op elkaar:

Daags hierna kwam er buur-visite met twee dochters van 10 en 8 jaar.
"Ohhhhh - wij willen ook zulke tassen...."
Laten we het er maar op houden dat nu al bekend is wat die dames voor hun verjaardagen (in augustus en december) wensen: een tas met model en stof naar keuze....

donderdag 7 maart 2013

... van de nood een deugd

Van de nood een deugd maken is ook een kunst - en zelfs ééntje die ik wel kan bewonderen.
Vandaag kwam ik dit voorbeeldje daarvan tegen:
Ach ja - je kunt het altijd proberen, niet waar?

maandag 4 maart 2013

... iets met een kussenhoes

Weet u nog wat Caroline zei, toen ze de nieuwe zwemtas van Madeleine zag?
Juist, iets over een gymtas die wat te klein was....

Helaas voor haar was ik eigenlijk niet voornemens de reststof Annbeth aan haar tas op te offeren.
Maar ik weet ook dat als ik wil dat zij haar plan loslaat, ik met een héél goed alternatief plan moet komen.

Allereerst trok ik een scala van tassen uit de kast om haar te laten determineren wát ze nou eigenlijk wilde.
En kwamen uit op dit tasje:
Inderdaad een lekkere tas. Caroline draagt 'm dwars over de borst en vind dat blijkbaar lekker lopen.
Ik vond dat hij iets breder moest, om alles er in te kunnen laten passen, en zij vond dat de hengsels ietsepietsje breder moesten....

Ik herinnerde me haar verrukte blikken op de kussentjes afdeling van de I.kea.
Helemaal geweldig vond ze deze kussenhoes:
Maar ja, dat was nét na de restyling van haar kamer, dus bleef de hoes hangen.

In blogland hebben we al vele creaties met I.kea dekbedden en andere artikelen langs zien komen dus kom aan - een tas van een kussenhoes. Dat moet kunnen!!!
Gelukkig wonen we maar een tien minuten van de grote Zweedse woonwinkel vandaan.

Ik stikte een punt in ieder onderhoek, zodat de buitenste banen aan de zijkant kwamen te zitten.
Maakte van een andere I.kea stofje (Emmie) een identieke binnentas.
Stikte die binnentas nét onder de rits aan de kussenhoes/buitentas.
(Yeah! nog een voordeel - er zit al een rits in!)

Maakte een paar hengsels.
Ik had alleen een fat quarter in het goede kleurtje in huis. Maar twee aan elkaar gestikte stroken waren ook lang genoeg.
De stroken vlieseline zijn 4 cm breed. Dubbelgevouwen zijn ze dus 2 cm, met de naden naar binnen gevouwen.

Na assemblage hield ik een super zonnig-zomerse tas over:
Die in overleg nog opgefleurd werd met een grappig knoopje
En wat frutsels
Missie geslaagd!
En na de eerste gymdag kwam een zeer tevreden dochter thuis: meerdere meisjes hadden de tas uitgebreid bewonderd....

zaterdag 2 maart 2013

... bestudeert en leert....

Deze week kocht ik een schattig tuniek-jurkje in een maat die mijn kinderen met geen mogelijkheid meer past. Soms is het zó jammer dat ze groot worden!
Ik moet zeggen dat het thuisfront bijkans achteroversloeg toen ik het kwalificeerde als 'schattig'.
"Maar mama, het is roze!' (uitgesproken met en lichte walging in de stem en de nadruk op het woord roze).
Het is namelijk algemeen aanvaard dat ik uitgerekend die kleur de ergste van alle kleuren vind.
Zelfs als kind weigerde ik het al te dragen...

Maar goed, niets is veranderlijker dan de mens, en toen ik in de Hollandse Eenheidsprijzen MAatschappij langs de babykleding liep, was het toch duidelijk: dit was een serieus schattig jurkje.
(Misschien was het het sterrenmotief - de dames hebben het als grijze legging)
Gelukkig bedacht ik het ideale excuus om het te kopen: Er is binnenkort een 1 jarige verjaardag!
En haar moeder vindt het ongetwijfeld ook heel leuk - en kan het in Seattle niet kopen.

Zo doende liet ik het jurkje thuis door mijn handen gaan en merkte dat het eigenlijk slim in elkaar zit.
Dat tule randje er onder bijvoorbeeld:
Dat hebben ze eerst aan de strook voor de tunnel gestikt, en daarna de tunnel aan het jurkje.

(er zit trouwens wel wat elastiek in dat tunneltje, maar het strikje aan de buitenkant is een nepperd!)

En dat poffige mouwtje:
Dat blijkt een (iets korter) binnenmouwtje te hebben...
Heel slim!

En die corsage
is gewoon een stukje tule met een lintje

Het is een leerzaam jurkje - en nu kan het op de post.


Doen jullie dat ook - gekochte kledingstukken analyseren hoe ze eigenlijk gemaakt zijn?