... diy of kopen???

Deze zomer zette ik de kinderen voor een dilemma. In groep 7 hebben de oudsten een agenda nodig om te leren plannen. Gretig stortten zij (en hun kleine zusje in hun kielzog) zich op de stápels kleurige agenda's in de kantoorboekhandel (die sowieso hoog scoort op de lijst van favorite plaatsen).
Ach, dat kan ik me nog zó goed herinneren - de geur van nieuwe schoolspullen. De opwinding, het kiezen....
Maar vanuit het mama-perspectief zat er toch een wat donkerder randje aan. 
Hoévéél kost die agenda ??!!! 
Ik viel subiet van mijn nieuwe-schoolspullen-wolkje af. En sputterde 13 euro voor de Tina? 14 voor de Duck? En die met de leuke verfijnde plaatjes? 17 ??!!
En dan natuurlijk keer twee.... Dat was niet helemaal wat ik voor ogen had.

Dus kregen de dames de keuze: óf een beperkt budget waarbij ze de rest uit hun zak- en rapportgeld bijlegden óf zelf aan de slag met door mij geleverde artikelen, waarbij enige inspraak mogelijk was.
Na een weekje wikken en wegen kwam het unaniem oordeel..... zelf maken. Dat is leuker.

Dus werd een bezoekje aan de A.ction gebracht, kocht ik wat kleurige inkt op Ali.express, werd mijn crea-kast leeggetrokken en de tafel volgestort met alle opties.

 
In het begin was het nog even worstelen om een mooie pagina lay-out te krijgen, maar ook dat is een leerproces. En met een paar voor gedane bladzijden gingen ze enthousiast aan de slag.

Het verschil met het project van de zevenjarige was opvallend:

Als laatste moest ook de buitenkant er aan geloven

Missie geslaagd. Ik ben benieuwd wat ze volgend jaar kiezen.

... met lavendel

Een zelfmakende moeder heeft zo zijn nadelen.
Zo kregen de dochters geen geld om oogkussentjes te kopen.
Kussentjes gevuld met rijst en lavendel om op de ogen te leggen terwijl je een mindfulness oefening doet. Wat is er makkelijker dan dát te maken.

In de kast vond ik een stapeltje zachte flanellen stofstalen en tijdens de vakantie bezochten we de lavendelboerderij "Ruitenborgh", waar gedroogde lavendel werd gekocht. Genoeg voor umpteen kussentjes.
Kom dames, aan de slag!

Aangezien de dames zeer tevreden waren maakte ik voor een af te leggen bezoek nog een 'relax-pakket': een relaxkussentje mét chocolade. Dat moet wel goed zijn.

Stof:
Flanel, stalen uit de serie "ClaireBella" van David Textiles  (2011)

... het samen

Na de etui voor de stagaire was het doorgedrongen tot de dochters: etui's zijn niet moeilijk.
(Niet zolang je moeder een oogje in het zeil houdt, ten minste).

En Alexandra had ab-so-luut een nieuwe etui nodig voor het nieuwe schooljaar. Een grote.
Dus dook zij in de kast en na een aanval van acute keuze-stress kwam ze op een interessante combinatie uit.

Cool en werelds aan de buitenkant en warm en koninklijk aan de binnenkant.
Want blijkbaar mogen als je tien bent prinsessen wel weer als ironische voering....

Giebelend kan ze niet wachten om ze op de eerste schooldag aan vriendinnen te laten zien.
Eens kijken of die hetzelfde gevoel voor humor hebben.

... een beetje school in de vakantie

Het mag dan wel vakantie zijn, de natuur heeft géén vakantie.
En als je in het jaar zit, dat schooltuinen heeft, mag je daar tijdens de vakantie gewoon naar toe.
(of dat fijn is laten we dan maar in het midden)

Elke woensdag van 10 tot 12 is het schooltuinencomplex open om orde op zaken te stellen.
En als je twee weken niet geweest bent, staat het onkruid behoorlijk hoog! Vruchtbare grond, zullen we maar zeggen.

Maar als je dat getemd hebt, kun je 'gewoon' onderhoud plegen...

Sommige tuintjes zijn netjes, andere behoren toe aan lang-op-vakantie-gaanders.

 

 Een stukje onderhoud (ruim je materiaal schoon op) hoort er ook bij.

En voor mams zijn er mee te nemen courgettes, wat zeg ik? Reuze-courgettes. Mega-courgettes!

 

... en de academies (II)

Er was één academie die een onweerstaanbare aantrekkingskracht op de dames uitoefende: de Mode-academie!

Hoewel ik tegenwierp dat mijn hele werkkamer een mode-academie is, moest hier een ochtend voor ingeruimd worden. Of was het misschien omdat het 10+ was, zodat hun zusje hier niet aan de slag kon?

Net als de naburige Techniek-academie is ook de Mode-academie waanzinnig goed uitgerust.
Ik telde een 8 tal Janome naaimachines, een lockmachine én een borduurmachine (waarvan de laaste twee slechts onder begeleiding van de leiding gebruikt mocht worden.)

Ruime, schone werkplekken met magneet-speldenkussens en afvalbakjes standaard op de tafel.

Verder was er een assortiment stoffen en vilt, bandjes, knopen en andere fournituren voorhanden. Als in een stoffenzaak kon je een aantal centimeters kopen, of kiezen voor een pakket met beschrijving.
Ook is er altijd een knutsel van de dag, die een klein bedragje kost.

Qua inrichting is het leuk gedaan. Er is een inspiratie-bord van gemaakte creaties,

en er staan ter decoratie echt ontzettend veel oude naaimachines.

De dames maakten hun keuze: Caroline wilde graag een iPad hoes van vilt maken (niet voor de iPad, maar voor papieren te gebruiken), terwijl Alexandra graag een stoffen tas maakte.

 

De leidster had al snel door dat er een moeder met naai ervaring bij was, en liet de dames hun gang gaan. Aan de tafel achter ons was haar hulp harder nodig (af te gaan op de geluiden van de daarbij horende moeder). Ik kan alleen maar zeggen dat ze over engelengeduld beschikken!

Het zou zomaar kunnen zijn dat ik de dames besmet heb - of is het een kwestie van erfelijkheid met een naaiende oma, moeder en tante?
(Nu ik zo nadenk: mijn moeders zusters naaiden ook, en mijn nichtje is een serieuze wever.... hmm)

Tas in elkaar gezet met Engelse naden (mijn input).

De toppunt van de ochtend was trouwens het verstrekte 'Hof van Saksen' labeltje!

... theemapje voor de verjaardag van de juf

Uiteraard moest ook Caroline voor de juf aan de slag.
Maar je mag dan een tweeling zijn - dan ga je dus niet óók een etui voor de juf maken. Dat is namelijk niet leuk.
Nee, Caroline had een totaal ander idee. Juf is fan van thee, en een mapje om theezakjes mee te nemen leek haar het ideale cadeau.
(ik moedig de dames aan om zich in de ontvanger te verdiepen en een persoonlijk cadeautje te verzinnen in plaats iets wat ze zelf zouden willen ontvangen - dat is per slot van rekening het geheim van goede cadeautjes geven)

Een theemapje? En natuurlijk niet tè moeilijk qua uitvoering....
Ik liet het een paar dagen broeien en kladderde wat op een blaadje.

Aangezien deze juf van blauw houdt werden gepaste stofjes uitgezocht en geknipt.
En een stukje H640 voering

Lapjes op elkaar en stik het keergat niet dicht!

(op en boven de strijkplank zie je wat van mijn onderhanden projecten)

Uiteinden doorstikken met een siersteekje.

Keergat dichten, met de goede kanten op elkaar de uiteinden omvouwen en met de hand (graag piepkleine steekjes!) vastzetten.

Omkeren en met een steekje de vakken in tweëen delen.

Lintje toevoegen en klaar.

Meer werk dan een etui maar origineler en nét zo leuk.

... etui voor de verjaardag van juf

Het einde van het schooljaar mag misschien naderen, toch besloot één van de juffen van groep 6 haar verjaardag óók nog te vieren.
Njmmmm - ik was nét bezig met de uitvoering voor de einde-jaars cadeaus. Naar voren halen dan maar?
Ik gaf de dames de keuze: óf juf kreeg haar cadeau vervroegd, óf ze gingen zelf aan de slag....

Zo kwam het dat Alexandra met mij in de stoffenkast dook en voor de juf op de naaimachine aan de slag ging. ( Mag dat écht, écht op de nieuwe machine mama? ECHT? )

En tot haar eigen verbazing viel het maken van een gevoerde etui reuze mee...
Waarop ik haar influisterde dat dat natuurlijk allerlei mogelijkheden opent voor het nieuwe schooljaar.

Er in nog een bon, en klaar was het eerste cadeau.