Posts tonen met het label Mijn Mening. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Mijn Mening. Alle posts tonen

zondag 29 januari 2017

... over het vieren van boeken

Nu de kinderen ouder worden en ik met de oudsten in de bibliotheek van B boeken naar C en een incidenteel D boek migreer, zoek ik natuurlijk ook wel eens op het web naar boekentips, achtergrond informatie en - altijd heel belangrijk - antwoord op de vraag 'Wat heeft deze schrijver nog meer geschreven?'. Al surfend kwam ik een hele wereld van boekbloggers tegen. Enthousiaste twintigers (met een incidentele tiener ertussen?) die hun liefde voor boeken uitbundig delen. En die boekendozen unboxen....

Wauw, wat een flashback!!! Ik werd volledig (en gewillig) die wereld ingezogen, volledig in de ban van deze moderne variant van mijn jongere ik. Het lagere-school kind  dat elke zaterdag in de lokale bibliotheek was te vinden om al haar boeken (3 lees- en 4 informatieboeken was de regel) om te ruilen en spaarde voor het meest fantastische leesboek dat ze gezien had. Die voor een rapport steevast een boek kreeg. De tiener die liever ging boek-winkelen dan kleding-winkelen en die alle boekwinkels in het centrum kende. En inmiddels het lokale bibiliotheekfiliaal had ingeruild voor de grote 'stadsbieb', het grote kernfiliaal. 

De studente die de hoofdstedelijke boekwinkels bezocht: Scheltema Holkema Vermeulen, Atheneum, Waterstones, het American Book Center. OMG het ABC - de uren die daar zijn doorgebracht!  De twintiger die naar Londen op vakantie ging en op de terugweg het handvat van haar koffer brak omdat hij te zwaar beladen was met boeken (ja, dit was pré internet, Amazon, Barnes & Nobles....). Waar ze drie lessen uit leerde: 1) zorg voor een stevige koffer, 2) ga altijd met de boot en 3) ga met je stapel boeken naar de servicedesk van de boekhandel en laat de meeste boeken gewoon versturen met de Royal Mail.
Zoals het allereerste deel van Harry Potter, waar in Nederland nog niemand van had gehoord, maar in Engeland al een behoorlijke hype aan het worden was.....
Dat meisje werd vervangen door een fervent internet-winkelaar met accounts in Amerikaanse bookshops. 

En toen.... toen werd ik moeder van een tweeling. Met andere belangen. Boekwinkelen werd vervangen door kleding-winkelen (want wat groeien ze snel) en lezen gebeurde een stuk minder, want de kinderen zaten nooit stil. Engelse boeken werden vervangen door Nederlandse prentenboeken (met in de avonduren een incidenteel 'eigen' boek). En Annie M.G. natuurlijk. Eindeloos veel Annie!
Als (voormalig) booknerd had ik natuurlijk één missie: mijn kinderen kennis laten maken over de wonderbaarlijke wereld van boeken! Dus gingen de oudsten twee in de maxi-cosi naar het lokale bibliotheekfiliaal en werden ze in huis bedolven onder de boeken. En zo komen we op het punt waar we nu zijn: met drie kinderen die alles uit hun handen laten vallen als je aankondigt naar de bibiliotheek te gaan en feilloos de weg weten in de diverse boekhandels. Laaiend enthousiast worden van de wetenschappelijke bibliotheek in het Teylers Museum en in het Rijksmuseum graag spieken in de ornamentale bibliotheek dáár. Sowieso worden bibliotheekkaarten maximaal gevuld, met een overloop naar hun moeders kaart, die gelukkig 16 boeken op haar kaart kan lenen.... Maar met hun (volgende week) 12 en 9 jaar nog nét te jong zijn voor de Young Adult boeken (waar ik me al lekker op aan het 'inlezen' ben).
Goed, díe flashback dus!!

Na dit hele verhaal kon ik natuurlijk niets anders dat óók eens een bookbox bestellen. Nog geen Engelstalige, want zo goed is hun Engels niet. En ook geen Young Adult, want in die fase zijn we nog niet (hoewel ik toch echt wel kwijlend allerlei unboxingen met de meest fantastische goodies heb gezien - zoals deze sokken. Alle dames in huis willen die sokken hebben!). Daarom was ik zo ontzettend blij toen Sandra van Celebrate Books een nieuwe box lanceerde: De Celebrate Books Junior Box met als leeftijdsindicatie 10+.
Daar paste maar één woord bij: HEBBEN!
Direct na de aankondiging half december bestelde ik de box. Uitlevering half tot eind januari...... Het wachten viel zwaar. Afgelopen vrijdag kwam de postbode dan toch langs. Éven dacht ik nog het pakket tot de verjaardag van de oudsten te bewaren, maar dat stuitte op zware tegenstand. Dat boekenfeestje moest nog dit weekend worden uitgepakt werd mij van drie kanten te verstaan gegeven (zelfdiscipline is niet zo'n dingetje bij (pre-)pubers ;-) )

Zodat - tadaaa - de eerste officiële unboxing  hier ten huize een feit is:


Bovenop de inhoud ligt een kaart met een welkomswoord én de inhoudslijst. Het is dus zaak die niet meteen te lezen, want dat verklapt veel!
Aan de zijkant zag Madeleine meteen een donker pakje schemeren: speelkaarten! Maar geen gewone.
Omdat ik al een idee had om welk boek het ging, begreep ik dit cadeau, maar de dochters vroegen zich toch af wat dit met boeken te maken had, hoewel ze het wel eens waren dat het hele mooie kaarten waren.
Daarna een felgekleurd zakje met heerlijkheden:
Een boekenlegger van de Engelse versie van het boek, een fraaie pin én een sticker met allemaal het zelfde ontwerp. En een ketting waarvan verzucht werd: "Waanzinnig!" en een welgemeend "Die is móói!".
Het volgende laagje was ook al een schot in de roos: een magisch opschrijfboekje met wederom hetzelfde ontwerp.

Daarna het ingepakte boek: inderdaad, Serafina en de zwarte mantel van Robert Beatty.
Geafficheerd als het spannendste boek van het jaar...
Lannoo heeft er een prachtige editie van gemaakt. De kaft illustratie doet mij qua sfeer denken aan de Nevergirls serie waar de jongste vorig jaar in de ban van was, maar dan een tandje mysterieuzer.

Daaronder nog een kaart met de handtekening van de schrijver en een mooie quote uit het boek.
En toen was de koek op. Tijd om alles nog eens goed te bekijken en te constateren dat het een prachtig verzorgde box is, waarin alles fijn op elkaar afgestemd is.
De achterkant van de boekenlegger kondigt alvast het tweede deel aan....
De goodies werden verdeeld (waarbij ze alledrie wel het notitieboekje wilde hebben, er twéé gegadigden voor het tijgeroog waren en de speelkaarten in de gezamenlijke kast verdwenen). Nu eens kijken wie als eerste het boek leest en het mysterie van het tijgeroog oplost (mooi, maar waarom zit die erbij? is de heersende gedachte).

Rest hierna nog één vraag: Sandra, wanneer komt de volgende junior box uit?????

Ook hebberig geworden? Neem een kijkje bij Celebrate Books op het web of op facebook....
#CelebrateBooks #unboxing

donderdag 23 juli 2015

... en de academies (I)

Op verzoek van de dochters ging de zomervakantie ook dit jaar (voor de derde keer op rij) naar Hof van Saksen. Waarom? Omdat het er zo ontzettend leuk is volgens de dochters, omdat het zo relaxed is volgens mij.  (let wel, deze post is volledig on-gesponsord en geeft enkel het enthousiasme van de bezoekers weer  ;-) )
Want met drie kinderen in een behoorlijk zelfstandige leeftijd hoef je alleen het activiteitenboekje door te spitten en de dames een tijdige waarschuwing te geven dat over tien minuten het boogschieten, kanovaren, vlotten bouwen, kampvuur (met marshmallows), archeologie opgravingen, survivalzwemmen, onderwaterscooters, klimmen, pizza bakken, boswandeling, en ga zo maar door begint.
En dan zijn er nog de doorlopende activiteiten zoals timmeren, knutselen, hutten bouwen en ... naaien!

Dit jaar is er voor het eerst een samenwerking met Bounz, een firma die op enkele plekken in Nederland al trampoline-arena's heeft. Normaal gesproken betaal je voor een uur, maar in het vakantiepark kon je voor een half uur een armbandje halen, zodat er zoveel mogelijk gegadigden aan de beurt konden komen. Er was een prima tijdsverdeling: tot 12:00 uur voor de 6 min, van 12:00 tot 18:00 voor kinderen en tieners vanaf 6 jaar en na het avondeten voor 12+.
Ik geloof dat de dames elke dag wel los zijn gegaan op de trampolines.

Maar goed, die 'academies' uit de titel.
De diverse activiteiten zijn verdeeld in disciplines die hier de naam academie hebben gekregen.
Onder de kookacademie vielen bijvoorbeeld het broodbakken, het pizzabakken, maar ook de vruchtenbonbons maken voor 12+.
Sommige academies gebeuren in de buitenlucht, zoals de bouw academie, die toch wel heel stoer was.





Ik vraag me af of een gereedschapsriem op de volgende verlanglijstjes terecht zal komen.

Andere academies hebben binnen een bijzonder goed geoutilleerde werkruimte.
Zo kon de techniekacademie (8+) de dames wel ook behagen.

Het leuke is dat alles 'net echt' is doorgedacht:
Zo'n stofjasje wil je thuis toch ook hebben hangen?


Maar de mooiste academie, die komt in het volgende bericht!

donderdag 19 maart 2015

... de keuze....

Iedereen reuze bedankt voor de uitgebreide reacties op mijn vorige bericht!
Het is toch wel heel interessant te weten waar iedereen op naait en wat als de sterke en minder sterke punten ervaren wordt.

Donderdagavond bracht ik mijn Janome naar de naaimachinereparateur en gaf meteen te kennen dat ik in de markt was voor een werkpaard.
Met die term was het voor de gepensioneerde ex-eigenaar (hij heeft de zaak aan zijn zoon overgedaan maar is bijna altijd ook in de zaak te vinden) volkomen duidelijk wat ik zocht. Geen wonder eigenlijk, want hij heeft heel wat keren de machine herstelt nadat ik (weer) eens wat te veel eisen stelde.
Hij dirigeerde me meteen naar de afdeling met zwaardere Pfaffs.
Nee, naar de andere (Janome, Brother, lichtere Pfaffs) hoefde ik echt niet te kijken als ik een werkpaard zocht....  Bernina's waren ook uitstekend maar, (naar zijn mening) te duur voor wat je ervoor kreeg.
Of ik naar Door Het Oog van de Naald keek? Ja zeker. Of ik op de machines daar gelet had? Nou euhh nee. Nou, zij als professionals wel. En (als echte Pfaff adepten gok ik) vonden ze het maar een aanfluiting dat op de Bernina's daar een aparte voet moest voor een fatsoenlijke niet-glijdende doorvoer.

Na een goed gesprek verliet ik de winkel met folders van de Pfaff passport 2.0, de mechanische Pfaff Select-lijn en de electronische Pfaff Ambition-lijn, huiswerk en een vervolg afspraak om te testen.
Dat huiswerk bestond uit het maken van een lijst van punten die ik wél en niet belangrijk vindt in een naaimachine, en het maken van de afweging tussen een mechanische en electronische machine.

Een electronische heeft het voordeel van héél veel steken, alfabetten (zelfs cyrillisch zag ik staan) en verschillende knoopsgaten. Een mechanische kan wat meer power aan, heeft minder keuzes maar is robuust.

De basis van een Pfaff
Naast het lezen van jullie reacties ging ik ook eens na wat verwoedde blog-naaisters hadden. Waarbij ik concludeerde dat er door Mertens in Vlaanderen héél véél Bernina's verkocht worden ;-) .
Ook naaisters in mijn real-life omgeving stelde ik de vraag waarop zij naaiden.
En turfde een Husqvarana met uitgebreide borduurfunctie ("Maar die wil ik eigenlijk inruilen voor een Pfaff of Bernina"), een mechanische Pfaff (waarop kinder-winterjasjes van vacht gemaakt waren) en bij mijn quiltende zus de Pfaff Classic Style 2025. ("Oh, ik zat ook al te kijken naar de Pfaff Select 4.2 - als jij 'm koopt kom ik bij je testen!").

Ook mijn moeder, die als geen ander weet wat voor fratsen ik uithaal op de machine, vond het een geweldig project. En adviseerde een mechanische.
Tot die conclusie was ik zelf ook al gekomen. Enerzijds omdat ik als die extra steken gewoon nauwelijks gebruik en dus geen toegevoegde waarde hebben. Anderzijds omdat ik gezien had dat de spoelhuizen van de mechanische en electronische Pfaffs radicaal van elkaar verschillen.
De mechanische hebben een rechtopstaand metalen spoelhuis dat vanaf de voorkant geladen wordt. De electronische hebben een liggend spoelhuis dat vanaf de bovenkant (direct onder de voet) geladen wordt en door een doorzichtig plaatje afgedekt is.
Natuurlijk vroeg ik wat het voordeel van de verschillende modellen was. Het electronische model is (iets) makkelijker te bereiken maar houdt veel pluisjes en stofjes vast. Rondom het mechanische model zit veel ruimte, waar stofjes en pluisjes door het ronddraaiende spoeltje naar toe geslingerd kunnen worden.

Mijn grootste problemen heb ik altijd met het spoelhuis, dus voor mij was dat een belangrijk element.

Maar de belangrijkste test is en blijft natuurlijk het naaien.
Afgelopen dinsdag ging ik met een zak met restjes van de meest rottige stofjes die ik kon vinden naar de winkel. En amuseerde me samen met de oude meneer kostelijk. Hij stelde zich op het standpunt dat ik gewoon alles moest proberen. Dus met een 'doe het er maar onder' begon ik met een gewoon katoentje voor de normale functionaliteit. Maar nam daarna een restje van deze tas: zware gobelin-achtige stof, die ik stapelde met een stuk tassenband en de linnen-mix voering.
Als boter zoemde de Select 3.2 er door heen. Vervolgens sloeg hij het tassenband er dubbel bovenop: geen enkel probleem. Een harmonica van 3 lagen dikke stof was óók geen enkel probleem.
Hierdoor uitgedaagd sloeg ik het hele pakket nog een keer dubbel: 3 lagen tassenband, 1 laag linnenmix en 4(!) lagen gobelinstof.....
Ok, de normale naald die nog in de machine zat brak na drie steken in dit pakket. Maar de doorvoer ging nog steeds soepel!! Wauw!!!
(Niet dat ik een dergelijk pakket in werkelijkheid er onder zou leggen, maar het kán dus, mits je aan een zwaardere naald denkt).

Daarna voerde ik de machine verschrikkelijke synthetische flut voering - geen enkel probleem.
Ook tricot in verschillende dikten - van punto di Roma tot zomer flodder tricot werd zonder enig probleem verwerkt.

Stiekem had ik me wel enige zorgen gemaakt over het gebruiksgemak. Door de electronische Janome was ik danig verwend: naald naar beneden of naar boven? Knopje. Afhechten? Knopje. Naar achteren? Knopje. Dat is bij een mechanische anders.
Gelukkig heb ik mijn allereerste naai ervaring opgedaan op de oude metalen (en loodzware) Necchi van mijn moeder. Onverwoestbaar en toen al minstens 25 jaar oud.  Die trouwens ook zo'n rechtopstaand spoelhuis had.
En terwijl ik aan het testen was merkte ik dat ik een heleboel dingen automatisch deed. Waar ik bij de Janome altijd moet nadenken welke kant ik de zijknop moet draaien omdat ik het bijna niet doe, ging het bij de Pfaff volkomen automatisch. Naald omhoog? Draai de knop naar je toe. Net zo gedachteloos als je de voet omhoog klikt....
En ik hoorde in mijn achterhoofd mijn moeders instructie: "Denk erom dat je de naald omhooghaald. Zorg ervoor dat het hendeltje helemaal naar bovenstaat".

Nee, de mechanische Pfaff en ik - wij lijken het prima te kunnen vinden.
Nu moet ik alleen nog even wachten tot mijn exemplaar geleverd wordt......

woensdag 6 augustus 2014

Doeboek 10 - Het grote Singer naaiboek Tassen


De titel staat groot genoeg op de voorkant, maar voor de namen van de auteurs moet je het boek omdraaien: pas op de achterkant zie je dat dit werkje van de hand van  Rabea Rauer enYvonne Reidelbach is.

Het grote Singer naaiboek Tassen kocht ik een poosje geleden bij een BoekenVoordeel voor de somma van 6,99.
Aan zo'n bedrag kun je je eigenlijk geen buil vallen.
Vooral niet als het er (het was geseald) aan de buitenkant redelijk verzorgd uit ziet.
Het is een hard cover op A4 formaat van een bladzijde 64 dik.





Op de voorkant staat meteen iets vermeld waar ze bonuspunten voor krijgen: er zit een los patronenblad bij.
Nu staat er op de voorkant dat er bladen bij zitten, terwijl het er in werkelijkheid één grote is, maar dat mag de pret niet drukken. Er zit - keurig in een mapje in de achterkaft - een zeer groot en stevig blad bij.
Ook is het blad nog duidelijk en goed leesbaar. Heel goed van deze budget uitgave!




Het boek bevat 21 projecten, verdeeld over drie hoofdstukken: Draagtassen en shoppers, Praktische tassen voor onderweg en Kindertassen.
Dat van die kindertassen moet met een korreltje zout genomen worden: een etui voor pennen en potloden is blijkbaar óók een tas.


Fijn aan dit boek is, dat er vanuit gegaan wordt dat je alles zelf maakt. Bij de shopper met leren hengels zijn er dus geen gekochte hengsels die je er aan zet, maar staat er hoe je ze zelf maakt (en opvult met wattine, wat flink proppen wordt).
Min puntje is de moeilijkheidswaardering. Ieder patroon is voorzien van een aanduiding van 1, 2 of 3 tasjes, maar er is weinig kleurverschil, zodat bijna niet te zien is in welke categorie het valt.

Ook viel me op dat er op de afwerking gekort is. Zo heeft de ronde etui (pennenzak voor de vlaamse lezeressen) geen voering en - behoudens de versteviging met vlieseline - ook geen verdere afwerking.
Dat wordt dus een rafelzak.



Maar verder is het - zeker voor een naaister met enige ervaring die zelf een voerinkje her en der toevoegd of minder eisen aan de binnen-afwerking stelt - een prima boek voor een prima prijs.
Leuke, gevarieerde patronen waar zeker iets uit te maken valt.

Meest opvallende project? De picknick tas annex kleed:

De kern vragen:
- Is er een project dat ik zou gaan maken?
Jazeker, de grote shopper!

- Is het een boek dat ik zou gebruiken voor naaiprojecten voor / met mijn kinderen?
Voor tieners: ja. Voor een de negenjarige dochters zou het kunnen, maar dan wordt het wel het eenvoudigste tasje.
- Is het een boek dat ik zou kopen?
Ja, en dat deed ik dan ook. Het is een leuk boek voor een opvallend lage prijs.


Andere titels in de serie:
Mode- en woon accessoires 
Basisbeginselen en technieken 
De mooiste modellen voor kinderen 
Creatieve cadeautjes 
Knuffels

Colofon:
Tassen door Rabea Rauer en Yvonne Reidelbach
Serie: Het grote Singer naaiboek
64 pagina's
Uitgeverij De Lantaarn, 2013
Vertaling van: Das grosse Singer Nähbuch - Taschen-Liebe, Naumann & Göbel 2013

maandag 21 juli 2014

Doeboek 9: Loombands (Action)

Tja, het naaien wil nog niet zo lukken met een naaimachine die nog steeds (lees hier een geïrriteerde zucht) vakantie houdt bij de reparateur.
Inmiddels is de vakantiebende (nemen jullie ook altijd zoveel te veel mee?) bijna opgeruimd én de was gewassen zodat ik me met een boodschappenlijstje naar de A.ction kon begeven.

Ik was er maandags om 12 uur en dat was een prima tijdstip: de loomafdeling was blijkbaar nèt aangevuld, wat er stonden stapels dozen, een krat met zakjes met bandjes en een hele stapel van dit boek:

Met drie kinderen in het kielzog slaagde ik er in zonder zakjes bandjes thuis te komen ("we hebben nog een heleboel thuis liggen, hè? En hier zit niets speciaals bij dat we direct nodig hebben, toch?")
Maar het boek gooide ik onbezwaard in het wagentje (FOUT!! NOOIT maar dan ook NOOIT in die winkel winkelen met een wagentje!) toen ik zag dat de prijs 1,89 bedroeg.

Een vluchtige blik op de achterkant laat al zien wat er te verwachten viel:
Voor mij was genoeg dat er wat andere projecten in stonden dan armbanden.
Om eerlijk te zijn: de cupcake op de voorkant deed het 'm.

Thuisgekomen was ik aangenaam verrast.
Het is een A-4 uitgave op redelijk zwaar mat papier, wat op zich voldoende 'blader'bestand zou moeten zijn.
De bladzijden 5 tot en met 10 zijn gevuld met 'basisvaardigheden' zoals dubbele elastiekjes aanbrengen en afhechten. Altijd nuttig als referentie.

Vanaf bladzijde 11 beginnen de projecten, en ik moet zeggen dat er goed op de doelgroep gelet is: niet alleen armbanden/oorbellen/cupcakes voor meisjes, maar ook een raket, slang, monstertje en een grote spin zodat het voor jongens ook aantrekkelijk is.




Op het eerste gezicht lijken de werkjes niet heel ingewikkeld, maar wel bestemd voor kinderen die de basisvaardigheden al goed onder de knie hebben.
Het uit de voeten kunnen (en vooral goed kijken) met pinnen waar meerdere elastieken op zitten die in verschillende richtingen gaan is een vereiste.
Maar in deze fase van de loom-gekte zou dat geen probleem moeten zijn.

Op de bladzijden vinden we geen getekende schema's terug, maar de stappen worden via kleurenfoto's duidelijk gemaakt. Ook zeer kindvriendelijk.

Dus wie de komende tijd grote zwarte geloomde kruisspinnen op haar pad vindt weet het: het is de schuld van de A.ction!


De kern vragen:
- Is er een project dat ik zou gaan maken?
Ik misschien niet, maar sprekend voor de dochters: absoluut.

-  Is het een boek dat ik zou gebruiken voor projecten voor mijn kinderen?
Ja zeker, sterker nog, ik kocht het voor mijn kinderen, die dan ook de doelgroep zijn.

- Is het een boek dat ik zou kopen?
Ja  - en wat is nou 1,89!

Colofon:
Loom Bands, 64 pagina's vol loom plezier

64 pagina's
ISBN-10: 0615877702
Uitgever: Deco Time, Disa Direct Sales B.V., 2014

woensdag 16 juli 2014

Doeboek 8 - The Loomatics Interactive Guide to the Rainbow Loom

Het is zomer, dus begint er weer een serie "doeboeken".
Vandaag geen naai-boek, maar een loom-boek. Niet het tijdschriftdunne boekwerkje dat bij iedere supermarkt te krijgen is, maar een superdik boek dat ik via Ebay kocht.

Het is geschreven door een dame met twee speelgoedwinkels in Nevada, USA, in samenwerking met de ontwikkelaars van de Rainbow Loom (hierna: R.L.).
In het begin van het boek staat dan ook een pagina over het ontstaan van het 'loom' speelgoed.

Verder gaan ze uit van de officiele (turquoise) loom, maar de patronen werken uiteraard net zo goed voor andere looms.
Wel is het handig als je een loom hebt die verstelbaar is. In de meeste gevallen is dat er een met drie rijen doorzichtige pennen die met koppelstukken aan elkaar zijn gemaakt.

(Zelf begonnen wij met een twee goedkope looms, die na bijna 3 maanden zijn vervangen door stevigere looms die als twee druppels water op de officiele R.L. lijken, maar geen logo er op geprint hebben. Verder zijn hier in huis: 4 mini looms en 4 monstertail looms).

Het boek is een ringband waarin een aantal fotopaginas van glanzend papier, en verder 'gewoon' stevig wit papier.
De foto pagina's zijn meteen in de inhoudpagina's, en zijn verdeeld in beginners (Beginner Level),  met enige ervaring (Intermediate Level) en gevorderden (Advanced Level).
Er zijn 12 patronen voor beginners, 22 voor enige ervaring en 17 voor gevorderden.
Voor het merendeel zijn het armbanden, met wat bloemen.



Her en der staan er nog wat suggesties, zoals deze haarbanden met ontwerpen uit het boek.
De meeste ontwerpen was ik nog niet tegengekomen in het Band-It boek.
Natuurlijk staan ze ook op internet, maar met drie kinderen ontstaat er makkelijk geruzie om tablet of laptop - dan prefereer ik een boek.
Het viel me op de de armband die ik ken als 'double infinity', hier met drie gedraaide elastiekjes de naam 'taffy twist' heeft, maar zo iets is in deze tijden van internet nauwelijks te vermijden.

Per armband is de linkerpagina bestemd voor het plaatsen van de elastiekjes (bij gevorderden beslaat dit soms meerdere pagina's) met de wijze van omhalen op de tegenoverliggende rechter pagina.
Op beide pagina's staan duidelijke schema's, die weliswaar niet in kleur zijn, maar goed te volgen.
Om het kleurgebruik duidelijk te maken heeft de schrijfster er voor gekozen om de kleuren lettercodes te geven. Daarvoor is er in de achterkaft een uitvouwbare flap toegevoegd, waarop de kleuren neer gelegd kunnen worden.
Begin je met kleur B, dan een A en dan een C, dan staat er bij het schema 1B, 2A en 3C.
Dat is even wennen, maar werkt wel makkelijk.
Ook is bij het begin van een ontwerp aangegeven hoeveel stuks je van een kleur nodig hebt.
Dat uitvouwvel is trouwens ook gratis te downloaden op haar website, en vaak ook op andere R.L. websites.

Het boek sluit af met nuttige tips - zoals het aan elkaar koppelen van looms.
En eindelijk kwamen wij ook te weten waar nou eigenlijk die gekke haak aan het einde van de officiele RL haak voor was: voor het loswrikken van de onderplaat.

En dan het gedeelte dat je als bonus kunt beschouwen bij dit boek: het interactieve gedeelte.
Bij ieder ontwerp staat een QR code die je met een smart phone of tablet kunt inscannen. Deze leidt naar een YouTube filmpje.
Mocht je geen van beiden hebben, dan kun je de filmpjes toch nog gebruiken door naar www.loomaticsguide.com/ te gaan en na de / het woord onder de QR code in te typen, zoals 'starting out'. Via die route kom je ook bij de YouTube filmpjes.
Eerlijk gezegd gebruiken we die niet - het boek is (ook op vakantie) duidelijk genoeg.

Het boek is op dit moment alleen in het Engels te verkrijgen. Eigenlijk is het sowieso moeilijk te krijgen. De diverse Amazon winkels (co.uk / fr / de) hebben er wel een pagina voor, maar het lijkt continu uitverkocht te zijn, bij Bol is het nog niet leverbaar.
Ik had contact met uitgeverij Tirion (van de Band-It boeken) en die gingen zich in de titel verdiepen - blijkbaar was het daar nog niet op de radar verschenen.

Dat gezegd, het Engels is niet echt een probleem. Hier wordt het boek zelfstandig gebruikt door twee 9 en één 6 jarige die geen Engels spreken.
De patronen spreken voor zich en met een rudimentaire uitleg hoe de schema's gelezen moesten worden en de vermelding dat een 'cap band' een dubbel (eind)elastiekje is, kunnen ze er prima mee uit de voeten.

Het eerste project waar Alexandra zich op stortte was het allerlaatste gevorderden ontwerp: de hibiscusbloem armband:
Daarna ontleedde ze de 'Honey Bee Bracelet' en maakte een bijtje voor haar zusje:



Ook dit jaar zijn er weer de kern vragen:
- Is er een project dat ik zou gaan maken?
Ja, ja en ja. Misschien niet allemaal, maar direct na uitpakken vlogen hier de diverse maaksels me om de oren. Persoonlijk was ik erg gecharmeerd van de roosjes armband:


-  Is het een boek dat ik zou gebruiken voor projecten voor mijn kinderen?
Ja zeker, sterker nog, ik kocht het voor mijn kinderen, die er prima mee uit de voeten kunnen (en speel er zelf ook mee).

- Is het een boek dat ik zou kopen?
Ja !!! Maar ik kan me voorstellen dat je het bij YouTube instructies wilt houden.
Ik ga voor de harmonie in huis en houdt het graag bij papier.

Laatste opmerking: Op de kaft staat optimisch 'Volume 1'. Een deel twee met figuren zou hier zeer welkom zijn.

Colofon:
The Loomatics Interactive Guide to the Rainbow Loom - Suzanne M. Peterson
190 pagina's
ISBN-10: 0615877702
Uitgever: Hijinx. LLC, 2013
Prijs in US dollars: 16,95 (gekocht via Ebay voor € 13,78 incl verzenden)
website: www.LoomaticsGuide.com