Posts tonen met het label Verkleden. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Verkleden. Alle posts tonen

vrijdag 22 mei 2015

... kilometers

Kilometers maken - dat deden ik de afgelopen tijd.
Niet alleen in letterlijke zin met een tripje naar Legoland, maar ook in figuurlijke zin op de nieuwe Pfaff. Want het is altijd wennen, een nieuwe machine.

De langverwachte naaimachine werd op een 'bijzonder' moment bezorgd.
De avond vóór we voor een lang weekend naar Denemarken zouden gaan kreeg manlief een telefoontjes van de naaimachinehandel. Hij kon die avond nog bezorgd worden!
En zo kwam het dat ik omringd door drie gretige kinderen en met paklijsten in mijn achterhoofd niet het huis doorliep op spullen te verzamelen een naaimachine instructie kreeg.
Delegeren van het inpakken was ook tot falen gedoemd: de man-des-huizes kon niet gemist worden op zijn hobbyclub... zucht.
Het was werkelijk een ontzettend hectisch moment!

Inmiddels zijn we twee weken verder en doe ik ontzettend mijn best om wat achter de machine te kruipen. Talloze proeflapjes werden gemaakt, maar ik kon maar niet beslissen met welk project te beginnen.
Tot dat de balletjuf mailde: of er nog even een tiental rokjes voor de balletuitvoering konden worden gemaakt.
Kijk, dat is nou een mooi kilometer-vreten project waarbij allerlei praktische zaken aan de orde komen: spoeltje opspoelen, spoeltje plaatsen (echt heel anders dan op de Janome), inrijgen (wat je bij een nieuwe machine dus even niet meer blindelings kunt), en wisselen tussen gewone en zigzagsteken. 
Een snelle rekensom leerde me dat in 10 rokjes 36 meter stiksel zit - genoeg om eens lekker te oefenen! Prima timing van de balletlerares!
(en het was nog velours-de-panne ook. Meteen een uitdaging!)

woensdag 4 februari 2015

... en Elsa

Natuurlijk gaat de Frozengekte deze deur niet voorbij - na een Belle jurk was een Frozen jurk de liefste wens van de jongste dochter. Elsa is namelijk zowel cool als hot.
Ik ging niet op stoffenjacht maar nam deze keer de luie-mama aanpak: het internet.
Ik kocht in het verre oosten de grootste maat Elsa jurk voor mijn lange kleintje.
Met haar net 7 jaar is ze 135 cm lang. Maat 140 zou toch moeten passen.....








Met haar lange magere zussen als proefpasmodel kwam ik er achter dat dat dus niet het geval was.
De lengte was prima, maar ter hoogte van de armsgaten was de omvang krap.
Dat vereiste dus enig puzzel werk. Waarbij de cape een hindernis, maar ook een prachtige camouflage was.

Satijn geeft niet mee en is lastig bij verkleedkleding!
In één zijkant zat een rits. Dat was op zich prima, maar eigenlijk liep hij niet ver genoeg door.
Toch zag ik het niet zitten om een rits uit glibberige satijn met voering te prutsen.
De andere kant werd het slachtoffer.
Gelukkig had ik redelijk goed bijpassend velours in de lappenmand.
Dit is dus de zijnaad met de in het armsgat vastzittende cape naar boven geslagen.
De binnenkant: de blauwe buitenstof en de lichtere voering.
Ik tornde in beiden stoffen het bovenste stuk van de zijnaad en een klein stukje van de onderkant van het armsgat open.
En frutste er een stukje rekbaar velours tussen
Arm naar beneden, cape naar beneden - niemand die het ziet, maar de jurk glijdt stukken makkelijker aan.
Uiteindelijk (na het peinzen) was het een kwartiertje werk. Nog steeds minder dan stoffenjacht + naaien. Weer een tevreden kind!

woensdag 31 december 2014

... kijkt haar ogen uit

Wauw.
Ik dacht dat ik galajurken voor de kinderpoppen maakte - maar deze musical fan gaat heel ver.
O.K. het is niet om mee te spelen, maar om naar te kijken, maar toch.....


 

Ik moet dit niet aan de meisjes laten zien. Dan kan ik meteen aan de slag.
Hoewel ze Wicked niet kennen, zal dat niets uitmaken. Het is een baljurk (a.k.a. prinsessenjurk) en het glittert......

Het is trouwens wel een echt nieuwjaarsnacht jurkje - iedereen een voorspoedig 2015 gewenst!

dinsdag 1 april 2014

... identieke tweelingendag

Voor zover ik weet is het niet officieel, maar hier riep ik vandaag uit tot identieke tweelingendag.
De enige dag dat de dames gelijk gekleed gaan - tot de schoenen en de haar elastieken aan toe.
Geen eigen schooltas mee, gelijke haarelastieken, gemixte trommeltjes en bekers (helaas wel verschilllende bodywarmers).
En nu foppen maar!
Want welke dag is het vandaag ook al weer......


vrijdag 31 januari 2014

... een tutu tuto

Alexandra zeurde mij al een tijd aan het hoofd om een tutu.
Sinds een meisje in haar balletklasje een Barbie-tutu heeft (gekregen bij de aanschaf van een balletbarbie), voldoet het klassieke sluike rokje niet meer.
Jammer, want ìk vind het rokje veel aardiger staan.

De vraag was dus: kopen of naaien?
Ik surfde rond en vond een tutorial voor een tutu-zonder-naaien, maar dat vond madame maar niets.
Ook vond ik tutorials voor het maken van een èchte tutu en een lange tutu, maar dat werd wel een hele onderneming.
Dus deed ik een beroep op Ebay-far-far-away, waar werkelijk alles te vinden is.

Zo ook deze:
Na betaling van 3,04 euro en drie weken wachten viel deze regenboog tutu-met-drie-laagjes op de deurmat.
Makkelijker wordt het niet....

Natuurlijk wilde ik wel weten hoe de tutu nu eigenlijk in elkaar zat.
Voor wie zich er aan wil wagen heb ik één en ander op een rijtje gezet.

Benodigheden:
zes stroken tule van  26 a 28 cm hoog en 150 cm breed

een stuk satijnstof / lint van 7 cm (+ naden) hoog en 84 (+ naden) breed
elastiek van 42 cm lang

In deze tutu is alleen de bovenste laag multi-gekleurd. De beide onderlagen zijn zacht roze.
De 'onderkant', hoewel hij tweezijdig gedragen kan worden.
De hard-roze band is satijnstof die onafgewerkt lijkt. Hij pluist niet, maar is ook niet gezoomd of iets dergelijks. Een stuk lint werkt in de praktijk misschien net zo goed. Of een brede dubbele band.
Uitgetrokken is het elastiek 84 cm - genoeg voor de heupomtrek van mijn 8 jarige dames.
Bij een molliger/ouder/jonger kind kun je zelf bepalen hoe groot je de omtrek wilt hebben.

Aan de slag:
1. naai telkens twee stroken tule met de korte kant op elkaar zodat je drie stroken tule van 26 a 28 cm hoog en 300 cm breed hebt;
2. Neem de satijnen band en leg deze plat met de verkeerde kant naar boven.
Rimpel aan de ene lange zijde één baan tule en stik deze vast.
3. Aan de andere lange zijde rimpel je twee banen tule, die je vaststikt.
Hierbij heb je in het midden tussen de twee lange zijden een stuk opengelaten..
4. Als alle tule gerimpeld en gestikt is, neem je het elastiek.
Dat stik je uitgerekt in het midden van de satijnen band.
5. Vervolgens vouw je het geheel  in de breedte dubbel en stik je de banen tule en de middenband aan elkaar vast (de 'achter- of zijnaad) 
6. De binnenkant van de satijnband ziet er nu zo uit:

7. Vouw de tulen stroken op elkaar en je bent klaar.
Je kunt de satijnstrook eventueel op nog doorstikken, maar dat was bij dit exemplaar niet gebeurd.

Stof en aantal lagen kunnen natuurlijk naar hartelust gevarieerd worden.
Ook kan de satijnen band breder of wijder genomen worden, de tule kan korter of langer worden en zelfs de banen kunnen breder worder, zodat er nog meer plooi in zit.

____________

Natuurlijk kon Caroline niet achterblijven:

donderdag 20 juni 2013

... restylt een verkleedkostuum

Het eindproject op de basisschool wordt dit jaar besloten met een groot optreden.
Alle klassen voeren een act op en zo mochten wij als ouders de kledinginstructie ontvangen.
Deze luidde:
" Oosterse prinsen en prinsessen.
Je kunt ter inspiratie denken aan:
-Indiase stijl
-‘haremdames’ (geen blote buiken)
-wijde broeken
-pofbroeken
-gekleurd shirt
-t shirt met palletjes, glitters
-kleurige rok of jurk

-zachte stoffen omgeknoopt
-singletje (jasje zonder mouwen) voor jongens,
-kleurige sjaal om de middel
-belletjessjaals
-doorzichtige sjaals


Wat altijd goed is:
Gekleurd t shirt, katoenen (wijde) broek, een of meerdere sjaals om/aan de middel geknoopt.

Belangrijk: dat de kleding het kind niet afleidt van de actie, zoals sjaals die afvallen, e.d…. "

Tjonge, zo uitgebreid krijgen we zelden instructies.
Meteen gingen mijn gedachten naar de harembroeken die ik bij Tante Bet en Emma en Mona zag.
Maar toen bedacht ik me, dat het veel eenvoudiger was...... en viste uit de verkleedkist twee Jasmine-broekpakkostuums.
Één in fuchsia satijn met veel goud en bling-bling, en één in lila met kunst'smaragden'.

Natuurlijk moet één en ander wel 'cool' zijn, nu ze in groep vier (bijna groep 5...) zitten en eigenlijk 'kunnen' prinsessen niet meer. (Wel voor thuis, maar op school gelden andere regels)
Dus dit was wel een beetje een probleem:

Ik googlede eens op de Stilton Sisters en ondekte dat zij ook naar India geweest zijn.
Downloadde een gepast plaatje van het web en greep naar het transferpapier.
Het uitgeknipte transferplaatje streek ik op witte katoen die met dubbelzijdige vlieseline was voorbewerkt.

Welk geheel ik vervolgens uitknipte en op een paars vilten medallion streek en stikte.
Voegde nog wat Tulip Glitter toe (gebruikt voor dit versierproject)
En liet het geheel twee dagen liggen om te drogen zodat de witte lijm goudkleurig werd.
Naaide met de hand de hele patch over Jasmine heen, en voilà, een oosterse prinses met Stilton smaak...

(Van een spelend klasgenootje die het klaar zag hangen hoorde ik al dat het ontzettend 'vet' was)

dinsdag 2 april 2013

... het met oranje

Oranje, oranje, er is geen enkele andere kleur die zo onmiddellijk 'Koninginnedag' roept...
Het is ook een kleur die verder niet in onze garderobe voorkomt, gezegend als wij zijn met een extreem blanke huid.
Maar het blijft trekken..... en zeker nu de dames deze maand ook nog een cultuurproject hebben met als thema "Holland" konden we toch eigenlijk niet zonder oranje.

In de voorjaars vakantie nam ik het trio mee naar de stoffenzaak in Beverwijk om - onder andere - ook wat oranje tricot voor shirtjes te halen.
Ik zocht twee zachte oranjes uit en liet de dames kiezen. Althans, dat was de bedoeling.
Want de dames weten inmiddels óók de weg in de stoffenzaak. En liepen direct naar de meest knaloranje velours-de-panne die ze konden vinden....

"Willen jullie die? Zeker weten?" vroeg ik met een licht afgrijzen in mijn stem.
Drie blijde gezichtjes knikten heftig.
"Dus als ik het goed begrijp, willen jullie drie gelijke shirts van díe stof?"
"Nee mama, geen shirts - JURKJES!!!"
En weer heftig geknik.
"Alsjeblieft????"

Tweeënhalve meter velours-de-panne. Je wilt niet weten hoeveel stuifsel dat oplevert in je werkkamer....

Gelukkig had ik nog wat patriottisch elastisch biasband liggen (hé, als actief-in-school moeder ik wist in september al het thema van de projectweek). Zodat de tweelingjurkjes niet exàct gelijk zijn.

 Ik kon me er toch niet toe zetten om zomen in deze 'verkleedkleding' te leggen, maar gelukkig rafelt het niet.
Hoewel ze serieus kijken, zijn ze wel extreem blij met deze outfits...
Mijn drie sinasappeltjes.....

donderdag 9 augustus 2012

... en de jonkvrouwen

Tijdens onze staycation brachten we niet alleen een bezoekje aan een kasteelruïne, maar ook aan een echt kasteel. Het Muiderslot was een hit bij de dames.


We hoorden over P.C. Hooft, Maria Tesselschade Roemersdochter Visscher, Floris V, het aan tafel staan door kinderen, kantelen en de belegering door het leger van de bisschop van Utrecht.
Maar de grootste hit was toch wel de Torenspeurtocht.
Op een oorkonde konden reliëfstempel verzameld worden én mocht er jonkvrouwenkledij geleend worden om door de ridderzaal mee te flaneren....
En met water spelen tijdens het Waterschild-pad blijft natuurlijk altijd leuk....

maandag 11 juni 2012

.. een wigwam

Bij Tante Betje kwam ik deze post tegen, die me direct deed denken aan de wigwam die hier 's winters in de kinderkamer en 's zomers in de schuur staat.

Het begon allemaal met een foto in het gratis magazine van de Ikea in de zomer van 2009.
Die voerde mij direct terug naar de jaren '70 toen ik de oude indianentent van mijn neven doorgeschoven kreeg. Door mijn tante zelf vervaardigd in (uiteraard) knaloranje katoen.
Uren lag ik in die tent verscholen.
En het stofje van de I.kea was ook zoooo leuk!!
Ja - een wigwam is precies wat de dames nodig hebben om fijn te spelen.
Alleen - ik heb drie kinderen, en in een standaard wigwammetje wordt dat geheid duwen, trekken en gehuil.
Wat ik nodig had was een flink grote. En die kon ik op het internet niet voor een aanvaardbare prijs vinden.
Aan de slag dan maar!!!

(bij het googlen voor deze post vind ik dus prompt de handleiding die Ikea geeft voor het maken van hun tipi - die toch wel heel anders is dan de mijne)

Mijn wigwam moest dus flink groot worden en niet uit vier zijden bestaan, maar uit vijf.
Nou maakte ik 'm supergroot en kwam toen hij eenmaal in elkaar zat tot de ontdekking dat hij héél wijd en héél laag was. Dat corrigeerde ik door in het midden van ieder pand een flink stuk dubbel te slaan zodat er een extra plooi in valt. Niet conform het plan, maar het werkt.

Benodigdheden (herleid uit het eindproduct)
- 5 stokken
- 2 veters
- heel veel stof, ik schat 5x150 cm & naden = 8 meter
(gebruikt: Cecilia in groene variant, op dit moment 3,99 per meter)
- garen

De wigwam bestaat dus uit vijf gelijkbenige driehoeken zonder punt (een trapezium?), waarvan de onderzijde 120 cm breed is en de bovenzijde 13 cm (zonder naden gemeten!!).
De beide zijden zijn 160 cm (de middenlijn is 150 cm)
** let wel, dit zijn de maten zoals ik ze opmeet op de in elkaar zittende wigwam, het blijft een beetje gokwerk**
Om stof te sparen kun je natuurlijk twee halve panelen uit de reststof gebruiken en aan elkaar zetten - je krijgt dan alleeen  een naad in het midden van een paneel.

De stokken zijn gekocht bij de G.amma en waren oorspronkelijk langer. Ze zijn ingekort tot 190 cm.
De doorsnee is 1,5 cm en op 20 cm van de bovenkant zijn ze doorboord.

Verder heb je nog nodig:
5 linten van reststof van ongeveer 4x60 cm (dus 8cm breed & naden, stikken en omkeren)
5 brede banen dubbele stof van ongeveer 5x160 cm (dus 10cm breed & naden, dubbelvouwen, doorstikken en afwerken.

Begin met in één van de panden op de middenlijn een knip te geven. Knip deze zo lang je wilt: het wordt de ingang. Bij een niet zo hoge knip moeten ze (en jij) verder bukken.
Werk deze knip af met band of leg er een zoom in.

Leg in alle panden aan de onderzijde een zoom en stik deze . Geloof me, het gaat makkelijker op dit moment, dan wanneer alle panden aan elkaar zitten.
Stik ook de zomen in de bovenkant.

Stik nu de zijkanten van alle panden aan elkaar - op één na. Je kunt de stof dus nog goed open leggen.

In plaats van veters of lintjes aan de binnenkant van de wigwam te bevestigen om de stokken op hun plaats te houden maken we een lange tube/buis van stof waar de stokken in komen zitten.
Strijk een naad tussen twee panelen glad.
Neem één van de brede banen (dubbele) stof en leg deze in de lengte aan de binnenkant van de stof op de naad.
Spelden & vaststikken. Controleer of de stok er in past.
Zo ja - herhaal voor de andere naden.

Neem nu de kortere linten en bevestig het midden van ieder lint in het midden van de bovenkant van ieder pand. Boven iedere driehoek (met afgeplat einde) steken dus twee linteinden van ongeveer 30 cm waar je een strik in kunt leggen.

Stik nu de laatste zijnaad aan elkaar.
Maak de laatste tube/buis met behulp van de laatste lange band.
Stik het laatste lint vast.

Doe alle stokken door de stoffen buizen waarbij je het einde met de gaatjes aan de bovenkant van de wigwam houdt.
Rijg één van de veters door de gaatjes en knoop 'm vast. Zet hierbij de wigwam op - te strak, dan kunnen de stokken niet meer bewegen, te los en de stokken gaan alle kanten op.
Strik of knoop de linten nu om de veter heen. Dit is een extra maatregel om er voor te zorgen dat de stokken niet uit de tent vallen als je 'm wilt verzetten.

En klaar is de wigwam
Het kostte mij destijds twee avonden werk.
Sindsdien heeft hij goede sier gemaakt op indianenfeesten van de peuterspeelzaal en bij talloze speelafspraken.

Maar ik hoor u zeggen- ho ho! Wat met die tweede veter ! Die staat toch echt op de lijst.
Dat zal ik vertellen: omdat een vijfkantige wigwam soms wel erg groot is (zeker in de winter binnen) heb ik aan de buitenzijde halverwege één van de ribben de veter genaaid met op de tegenoverliggende ribbe een lusje. Door die samen te binden kan het van een vijfkantige makkelijk een stevige vierkantige wigwam worden....
UPDATE 19 juni
Dit was de originele pagina - dat is dan weer het voordeel van nooit iets weggooien.
Dan kun je nog eens iets terugvinden in het archief.

woensdag 9 mei 2012

... een Franse Ko

Ko - de monsterlijk gele knuffel uit de kleuterklassen wordt binnenkort omgedoopt tot Co.
Deze week begint het cultuurproject op de basisschool met als thema 'Reizen' en de kleuterklassen hebben Frankrijk als subthema.
Dat was even een tegenvaller want in eerste instantie zou dat Nederland zijn.
Ik had daarom gespeurd naar iets rood-wit-blauws om een hesje voor hem te maken.
Uiteindelijk vond ik breed vlaggenband.
Maar het werd dus Frankrijk. Nou ja, dan moeten we het plan maar aanpassen - en heb ik nog geluk dat het geen Duitsland of België werd. Nu kon ik de stof nog gebruiken.

Het werd een tricolore vestje:



Gemaakt van dit band, waarvan ik telkens strookjes van 16 cm maakte (inclusief zoom).
Twee voor het achterpand en één voor ieder voorpand. 


Ko - pardon Co -  en juf zijn er tevreden mee.

zondag 18 maart 2012

... Belle

Madeleine is gek op Belle en kreeg in 2010 een verkleedset.
Geen super de luxe van de Disneystore (hoewel ik ze daar wel in de uitverkoop wil kopen) maar van een kruidenier. Maat 6-7 jaar dus dacht ik dat ze daar wel lang mee toe kon.
DACHT ik, want hoewel de rok ontzettend lang is, is het topje smal en kort (en een lelijk kleurtje geel).
 Zo'n naveltruitje eigenlijk.... En ze begon nu te klagen dat het ook iedere keer oprolde.
Dat kan natuurlijk niet, zeker niet nu we besloten hebben een bepaald Amerikaans park in Frankrijk te bezoeken.
Omdat het dan makkelijk is dat ze het de hele dag aan kan houden opteerde ik voor een shirt in velours de panne. Uit de verkleedstoffen doos kwam nog een stuk voile in goudgeel dit was het resultaat:
Vastgespeld aan de rok krijg je dit effect:

De band om de schouders zit aan de voor- en achterkant met een paar steekjes vast.
Eigenlijk is het een brede shawl, waarvan ik 2 cm van het einde de uiteindes gerimpeld heb, en daar een roosje van gemaakt. Heel simpel...