Ik weet niet hoe het op andere basisscholen in Nederland en Vlaanderen is gesteld, maar wij rollen van de ene thema week in de andere.
Was het twee weken geleden nog "Roald Dahl week" en vorige week landelijke Anti-pesten week, deze week zag ik op de schoolkalender de vermelding "Week van de Pauzehap" staan.
Wát voor week? De Pauzehap???
Serieus twijfelde ik aan mijn leesvaardigheden. Wat was hier nu toch weer de bedoeling van?
Inmiddels is het mij duidelijk. Het is een lesbrief over gezond eten, waarvan ik het vermoeden heb dat het een stevige promotie-actie is.
De kinderen hoeven namelijk drie dagen lang geen 10-uurtje mee naar school te nemen, maar krijgen deze op school. Gesponsord door de supermarktketen met blauw-wit logo uit Zaandam.
Nu moet ik zeggen dat de dames er wel voor in waren. In hun gedachten doemden de heerlijkste groente en fruit hapjes op. Smoothies? Komkommerbootjes? Wraps? The sky is the limit.
Groot was dan ook hun deceptie toen ze het menu voor de komende dagen hoorden:
dinsdag kerstomaatjes, woensdag wortel en komkommer en donderdag druiven.
"Mama!!! Dat krijgen we altijd al mee!"
"En het zijn niet eens die lekkere oranje kleine tomaatjes!"
Wellicht zijn ze door de markt-groentekraam ietwat verwend, zo kregen ze vandaag snackpaprika's mee.
Het is de bedoeling dat de kinderen vrijdag een 'creatief zelf gekozen verantwoord tussendoortje' meenemen. Ik huiver bij voorbaat bij de gedachte wat mijn groente en fruit minnende kinderen zouden kunnen bedenken. edamame, granaatappels, artisjokken? ik zie ze er voor aan.
Is het wellicht tijd om weer gewoon les in de kernvakken te gaan geven?
Wat te doen als je kinderen poppen hebben waarvoor er bijna geen kleertjes te koop zijn? Juist, dan ga je ze maken, en het één leidt tot het ander ....
maandag 28 september 2015
zondag 27 september 2015
... snelle schaatsbeschermers
Na het kleuren van de schaatsen mocht Madeleine een greep in de stoffenvoorraad doen voor een stel schaatsbeschermers.
Over het nut van die dingen schreef ik hier al eens, waarbij ik toen ook uitlegde hoe ik ze gemaakt had. Inmiddels lopen we langer op de ijsbaan rond, en heb ik ontdekt dat er een nog snellere methode is om ze te maken.
Dus: schaatsbeschermers - deel 2
Madeleine koos het zachte grijze stofje van het babydekentje, dat oorspronkelijk voor dit project in huis was gekomen. De binnenkant is gemaakt van een oude handdoek.
Ik knipte twee rechthoeken van 15 bij 40 cm,
en stikte beide lange zijden met de goede kanten op elkaar aan elkaar vast.
Vervolgens knipte ik twee stukken elastiek van ongeveer de helft lengte (dus 20 cm).
Deze stik je met een doorgestikte zigzag steek aan op de stiknaad vast.
Dat zou eventueel gelijk met de eerste stap kunnen, maar dit leek mij iets zekerder.
Herhaal aan de andere lange zijde
Keer deze tunnel binnenste buiten, zodat het elastiek aan de binnenkant zit en de goede kanten van de stof aan de buitenkant.
Vouw de tunnel vervolgens zó dubbel dat de voering (de witte handdoek) aan de buitenkant zit.
Speld de kanten op elkaar.
Stik de zijkanten met een zigzag dicht.
Keer de goede kant op.
En klaar!
Sneller gaat het niet worden!
Over het nut van die dingen schreef ik hier al eens, waarbij ik toen ook uitlegde hoe ik ze gemaakt had. Inmiddels lopen we langer op de ijsbaan rond, en heb ik ontdekt dat er een nog snellere methode is om ze te maken.
Dus: schaatsbeschermers - deel 2
Madeleine koos het zachte grijze stofje van het babydekentje, dat oorspronkelijk voor dit project in huis was gekomen. De binnenkant is gemaakt van een oude handdoek.
Ik knipte twee rechthoeken van 15 bij 40 cm,
en stikte beide lange zijden met de goede kanten op elkaar aan elkaar vast.
Vervolgens knipte ik twee stukken elastiek van ongeveer de helft lengte (dus 20 cm).
Deze stik je met een doorgestikte zigzag steek aan op de stiknaad vast.
Dat zou eventueel gelijk met de eerste stap kunnen, maar dit leek mij iets zekerder.
Herhaal aan de andere lange zijde
Keer deze tunnel binnenste buiten, zodat het elastiek aan de binnenkant zit en de goede kanten van de stof aan de buitenkant.
Vouw de tunnel vervolgens zó dubbel dat de voering (de witte handdoek) aan de buitenkant zit.
Speld de kanten op elkaar.
Stik de zijkanten met een zigzag dicht.
Keer de goede kant op.
En klaar!
Sneller gaat het niet worden!
donderdag 24 september 2015
... kleurt schaatsen
Op een mooie droge dag (ja, die hebben we af en toe tussen de buien) voerde ik eindelijk een achterstallig klusje uit.
Deze winter mag ook de jongste op kunstschaatsen en inmiddels wijs geworden zocht ik aan het einde van het vorige schaatsseizoen het web af naar geschikte schaatsen.
En warempel, het goede paar kwam op mijn weg. De goede maat, de juiste stevigheid en, het belangrijkste, de goede ijzers. De trainster is namelijk nogal kieskeurig op het gebied van de ijzers.
Eerst geloofde ik daar niet zo in, maar nadat de oudsten op de verschillende soorten geschaatst hadden, gaven zij ook aan dat het op de voorgeschreven soort beter ging.
Kortom, de schaatsen voor Madeleine waren prima. Op één aspect na. De kleur....
De vorige eigenaresse had ze voor deelname aan een show gespoten.
Gelukkig wist zij wel te melden welke verf door haar gebruikt was, zodat ik de jacht op de verf opende.
De hele zomervakantie stond er een paar geslepen bruine schaatsen in de vestibule op me te wachten
(Te druk, te veel wind, geen zin.....). Maar nu moest ik er toch aan geloven. Anders ging het kind alsnog met gekleurde schaatsen naar les.
De tuintafel werd afgedekt, twee lage kistjes opgesnord, en met washitape plakte ik de schaatsen af.
Spuiten maar! Dunne laagjes zijn beter dan dikke met druipers.
Terwijl ze stonden te drogen kwam de man des huizes langs en informeerde waarom de WorkMate niet gebruikt was. Uh - niet aan gedacht?
Prima plek om een extra dagje (onder het balkon) te drogen.
En voila: bijna klaar voor schaatsles.
Deze winter mag ook de jongste op kunstschaatsen en inmiddels wijs geworden zocht ik aan het einde van het vorige schaatsseizoen het web af naar geschikte schaatsen.
En warempel, het goede paar kwam op mijn weg. De goede maat, de juiste stevigheid en, het belangrijkste, de goede ijzers. De trainster is namelijk nogal kieskeurig op het gebied van de ijzers.
Eerst geloofde ik daar niet zo in, maar nadat de oudsten op de verschillende soorten geschaatst hadden, gaven zij ook aan dat het op de voorgeschreven soort beter ging.
Kortom, de schaatsen voor Madeleine waren prima. Op één aspect na. De kleur....
De vorige eigenaresse had ze voor deelname aan een show gespoten.
Gelukkig wist zij wel te melden welke verf door haar gebruikt was, zodat ik de jacht op de verf opende.
De hele zomervakantie stond er een paar geslepen bruine schaatsen in de vestibule op me te wachten
(Te druk, te veel wind, geen zin.....). Maar nu moest ik er toch aan geloven. Anders ging het kind alsnog met gekleurde schaatsen naar les.
De tuintafel werd afgedekt, twee lage kistjes opgesnord, en met washitape plakte ik de schaatsen af.
Spuiten maar! Dunne laagjes zijn beter dan dikke met druipers.
Terwijl ze stonden te drogen kwam de man des huizes langs en informeerde waarom de WorkMate niet gebruikt was. Uh - niet aan gedacht?
Prima plek om een extra dagje (onder het balkon) te drogen.
En voila: bijna klaar voor schaatsles.
maandag 21 september 2015
... nog een cadeautje voor school
Wat! Nu al? Het schooljaar is amper begonnen of er moeten cadeautjes gemaakt worden?
Ja zeker, niet voor juffendag dit keer maar wel voor de juf van groep 7.
Juf Robin, die ook al eens hun juf in groep 5 was, beviel namelijk van een flinke zoon.
En terwijl haar plaats tot de kerstvakantie wordt ingenomen door juf Irene, leefde de klas natuurlijk intens mee.
Uit mijn stoffenkast (die echt leger moet, anders kan ik niets nieuws kopen), haalde ik een heerlijk zachte noppenvelours en een blauw gestreept katoentje.
Voor de eerste keer maakte ik een babydekentje, waar de kleine Vins deze winter vast veel plezier van gaat hebben.
Ja zeker, niet voor juffendag dit keer maar wel voor de juf van groep 7.
Juf Robin, die ook al eens hun juf in groep 5 was, beviel namelijk van een flinke zoon.
En terwijl haar plaats tot de kerstvakantie wordt ingenomen door juf Irene, leefde de klas natuurlijk intens mee.
Uit mijn stoffenkast (die echt leger moet, anders kan ik niets nieuws kopen), haalde ik een heerlijk zachte noppenvelours en een blauw gestreept katoentje.
Voor de eerste keer maakte ik een babydekentje, waar de kleine Vins deze winter vast veel plezier van gaat hebben.
zaterdag 19 september 2015
dinsdag 15 september 2015
... en de ballerina's
Toen ik bij Irene de space-stof kocht, bespraken we ook welke stoffen er nog aan zouden komen.Bij het horen over een balletstofje, verzekerde ik haar dat in ons huis daar zeker belangstelling voor was, helemaal als het een tricot was.
En inderdaad: toen de dames de foto op facebook zagen waren ze niet te houden. Die stof moest meteen (lees: de volgende dag) gehaald worden, en mochten ze alsjeblieft allemaal mee naar de stoffenzaak?
Terwijl ik bezig was kwam de jongste een vraag stellen, die ze snel weer inslikte: "Nee, ga maar door mama, dat is véél belangrijker!".
En zo hingen in rap tempo drie (bijna) identieke nachtponnen klaar:
Sweet Dreams!
Stof: Ballerina's, tricot, Irene's Stoffen
zaterdag 12 september 2015
... een testexemplaar
Goed, we konden dus constateren dat de dames wellicht nieuwe nachtponnen nodig hadden (getuige de ouderdom van deze ponnetjes).
Dus tekende ik een nieuw patroon. Net als drie jaar geleden nam ik het Farbenmix Antonia patroon als basis en verlengde ik het. Hoeveel? Ik nam de lengte van het voorpand tussen de halslijn en de onderkant en verdubbelde die. De zijkanten liet ik glooiend (of moet dat gerend zijn?) uitlopen.
Als teststof nam ik de digitale tricot die ik speciaal voor Alexandra had uitgezocht. Caroline weigert deze stof pertinent. Buhhh raketten...
100% goedgekeurd!
Digitale tricot bij Irene's Stoffen (v/h Stoffenkraam Beverwijk)
Dus tekende ik een nieuw patroon. Net als drie jaar geleden nam ik het Farbenmix Antonia patroon als basis en verlengde ik het. Hoeveel? Ik nam de lengte van het voorpand tussen de halslijn en de onderkant en verdubbelde die. De zijkanten liet ik glooiend (of moet dat gerend zijn?) uitlopen.
Als teststof nam ik de digitale tricot die ik speciaal voor Alexandra had uitgezocht. Caroline weigert deze stof pertinent. Buhhh raketten...
100% goedgekeurd!
Digitale tricot bij Irene's Stoffen (v/h Stoffenkraam Beverwijk)
Abonneren op:
Posts (Atom)







