Deze winter mag ook de jongste op kunstschaatsen en inmiddels wijs geworden zocht ik aan het einde van het vorige schaatsseizoen het web af naar geschikte schaatsen.
En warempel, het goede paar kwam op mijn weg. De goede maat, de juiste stevigheid en, het belangrijkste, de goede ijzers. De trainster is namelijk nogal kieskeurig op het gebied van de ijzers.
Eerst geloofde ik daar niet zo in, maar nadat de oudsten op de verschillende soorten geschaatst hadden, gaven zij ook aan dat het op de voorgeschreven soort beter ging.
Kortom, de schaatsen voor Madeleine waren prima. Op één aspect na. De kleur....
De vorige eigenaresse had ze voor deelname aan een show gespoten.
Gelukkig wist zij wel te melden welke verf door haar gebruikt was, zodat ik de jacht op de verf opende.
De hele zomervakantie stond er een paar geslepen bruine schaatsen in de vestibule op me te wachten
(Te druk, te veel wind, geen zin.....). Maar nu moest ik er toch aan geloven. Anders ging het kind alsnog met gekleurde schaatsen naar les.
De tuintafel werd afgedekt, twee lage kistjes opgesnord, en met washitape plakte ik de schaatsen af.
Terwijl ze stonden te drogen kwam de man des huizes langs en informeerde waarom de WorkMate niet gebruikt was. Uh - niet aan gedacht?
Prima plek om een extra dagje (onder het balkon) te drogen.
En voila: bijna klaar voor schaatsles.
