... wit en rood en zwart

Alexandra was wat minder bescheiden met de suiker. Zij had haar zinnen gezet op sushi, snoepsushi!

Voor ieder kind drie (!) marshallows met verschillende smaakjes, persoonlijk door haar in elkaar geknutseld.

Marshmallows met dropveters en zure staafjes

Marshmallows met (gesplitste) XL dropmatten, aardbeienveters en watermeloen staafjes

En marshmallows met aardbeienveters en visjes

Die visjes waren nog een heel gedoe: maar liefst drie supermarkten, een marktkraam en een groothandel liep ik er voor af, om uiteindelijk bij de A.ction te slagen. Wie had dat gedacht?
Daar lagen zowel Red.band als budgetmerk vissen, waarvan ik de merkvissen het mooiste vond glanzen. Missie geslaagd.
Als alternatief had ik gesuikerde perzikhartjes in gedachten, of delen van aardbeienmatjes.

Een geslaagde tractatie, waar ook de leraren graag van aten ;-)
En het fijnste? In groep zeven maakt Alexandra gewoon zélf 120 sushi's klaar.... tot ongenoegen van haar zussen die gráág wilden helpen.

... rood-oranje-geel-groen-blauw-paars

Deze weken hingen er wolken in het huis. Geen donderwolken of grijze wolken of roze wolken maar wolken vol suikerlucht van alle zakken snoepgoed die hier geopend werden.
De elfde verjaardag van de oudsten werd met royale hoeveelheden suiker gevierd.
Hun eigen keuze, en van hun juf ontving ik geen berichten over de overdosis zoetwaren waar groep 7 op getrakteerd werd.

Caroline hield het relatief bescheiden met een tractatie-met-wetenschappelijk tintje.
Een kilo jellybeans ging er in totaal doorheen, en een veertigtal reageerbuisjes.

Plus wat dozen, aluminiumfolie en snijmateriaal...

... grijs

Met enige regelmaat komen er hier pyjamabroeken vanonder de machine vandaan (en jawel, de dames zijn er wéér bijna uitgegroeid...), maar voor mij zelf zag ik dat het alweer zo'n twee jaar geleden was. Geen wonder dat mijn favoriete broek slijtage begon te vertonen.
In de stoffenwinkel vond ik een ideale tricot: een tikje dikker en met een aangename mix van stevig en stretch. Op het zelfkant stond het merk 'Qjutie'. Een onmogelijke spelling, maar het gaat om de stof, niet waar?

Het is afkomstig van een in Oss en Weesp gevestigd bedrijf, Quality Textiles genaamd.
De stof mag dan uit de kids collectie komen, het kon mij wel behagen. Grijs met allerlei gedekte tinten roept per slot van rekening geen 'Kinderen !'. Manlief zag er trouwens wel tandwielen in, ik zag het meer als winterse vlokken.

Maar goed, zo'n bank-hang-broek is natuurlijk zó in elkaar gezet!

En lekker dat hij zit!
Dat vroeg om een herhaling.

Ook dit motiefje is weer uit de kindercollectie!

 

 

 En dan moet ik nu echt afscheid nemen van mijn oude favoriet, die er naast de nieuwe opeens erg verkleurd en verwassen uitziet....

Stoffen: Qjutie Kids Collection, (Quality Textiles)
Winkel: Irene's Stoffen

... wit met roodtinten

Noem het merengue, schuim of Pavlova, de combinatie van eiwit en suiker is onweerstaanbaar.
Deze winter zag ik Mary Berrry (zij van The Great Britisch Bake Off) in een handomdraai een verrukkelijke Pavlova in elkaar draaien. Met een keukenmachine dan toch wel, anders zijn er wel héél veel handomdraaien voor nodig ;-)
Tot vreugde van de dochters zei ik "Dat kunnen wij ook!" en dook de keuken in.
Met behulp van de ijverige helpsters kwamen we al snel tot een sneeuwwitte massa die in een kransvorm op bakpapier werd gelepeld.

Na enige uren in de oven kregen wij dit resultaat:

Keurig droog aan de buitenkant!

Om te bewaren kun je schuim nadat het goed is afgekoeld prima in aluminumfolie en huishoudfolie bewaren (dat is dus beide in lagen om elkaar en geen keuze tussen de twee).

Op het moment van consumptie pakte ik de krans uit en besmeerde deze met slagroom.

Tot slot fruit toe voegen, en smullen maar.

Waren er nog problemen?
Jazeker, de krans was zó groot dat er geen enkel bord groot genoeg was. Gelukkig past het allemaal nog nét op een dienblad ;-)
Verder was het formaat geen enkel probleem: twee topsportende neven ontfermden zich na de eerste portie graag over de 'restjes'.

Kijk hier voor het originele recept.

... the blues...

Vandaag - de eerste zonnige dag sinds wéken - schijnt blue monday te zijn. De meest depressieve dag van het (begin van het) jaar. Wat mij betreft een tikje laat, want wat waren de afgelopen weken donker.
Donker qua kleur, donker qua weer (regen, regen en nog meer regen) en donker qua humeur.
Bah.

Eindeloze lusteloze dagen vol frustratie omdat er niets uit handen kwam, en tegelijkertijd geen fut om iets te doen.  Uiteindelijk is de zon dan toch doorgebroken en deed een antibiotica kuurtje tegen een fnuikende ontsteking ook het werk.

 

Gebeurde er nog iets op creatief vlak de afgelopen weken?
Om eerlijk te zijn - nee. Eindeloos plande ik creaties in het hoofd, plukte her en der nog een mooi stofje weg, maar iets echt doen? Nee.

Zo had ik schaatsbroeken voor de dames in het hoofd en voelde zelfs staaltjes super waterafstotende stof, maar liet uiteindelijk het plan schieten voor een paar gebruikte die op mijn pad kwamen.

Musea dan ? Njjj, een herhalingsbezoekje aan het kinderboekenmuseum in Den Haag met de jongste.
Ook niet echt interessant.

Het project dat de meeste energie vrat was het tweevoudige project 'spreekbeurt in groep 7'.
Na de slag om de werkstukken die dit najaar gevoerd werd, hadden de oudsten de ondoordachte planning gemaakt om in de kerstvakantie hun spreekbeurten (inclusief powerpoint presentatie) in elkaar te zetten. De eerste was direct de dinsdag na de vakantie aan de beurt!
Het probleem met tienjarigen is dat zij in het bezit zijn van een (jaloers- én gekmakend) rekkelijk tijdsbesef. Zodat het voorbereiden van de spreekbeurt voornamelijk neerkomt op omtrekkende manoevres en strategische terugtrekkingen zonder een beslissende slag toe te brengen.

Een strategie die deze moeder in de loopgraven doet kruipen om op gezette tijden de aanval te openen. Ik zou het echt moeten loslaten - ik weet het. Als het van nature vlotte sprekers waren, dan zou dat ook lukken, maar helaas zijn de oudsten niet in het bezit van 'the gift of the gab' - de jongste daarintegen....

Was er dan he-le-maal niets creatiefs? Een beetje.
Ik kookte samen met mijn zus een heerlijk kerstdiner met een mega pavlova.
En liet de kinderen de menukaarten maken. Menukaarten met een engel er op die ik zelf in een grijs verleden ook kleurde.  Gevonden in de la van mijn moeders servieskast (bewaren zit in de genen) en vervolgens ingescand. Echt retro dus.

Kerstengelen anno 1974

 

Kerstengelen anno 2015

En nu maar hopen dat het voorlopig zonnig blijft - dan stroomt de creativiteit ook beter!

... de dag vóór kerst

De dag voor kerst ... op tijd op en om 8:20 op de markt - bijzonder, winkelen in het donker!- jongste vindt een kerstkransje (bakkerskraam) met oude kaas (kaaskraam) op de nuchtere maag totaal geen gekke combinatie - bizar druk in de supermarkt om kwart voor negen, drukker dan op een zaterdagmiddag - " 'tuurlijk mag je kerstbrood proeven"- ontbijt met verse broodjes van de markt - de keuken in: uiensoep voor vanavond, appelmoes voor morgen, caramel cake voor morgen, kaasstengels met za'atar - o ja, lunch -  klasgenootjes met kerstkaarten voor de deur - kinderen klaar maken voor kerstspel - afzetten - opruimen - oma ophalen voor kerstspel - kinderen bewonderen - eten - kinderen naar bed - verder opruimen - pfffff morgen kerst!!!!

Iedereen een fijne en relaxte kerst gewenst!

... Kerstcadeautje van Knip!

Kijk, dat zijn dingen waar we in de dure Decembermaand blij van worden: een cadeautje van KNIP.
Kijk naar deze video waarin hoofdredactrice Peggy een code geeft waarmee je gratis een patroon uit de webshop van Knip kunt downloaden.
Helaas geven ze er geen tijd bij om het te maken...

Kerstcadeau van Knipmode
Peggy geeft jullie namens Knipmode een gratis PDF-patroon naar keuze cadeau!De kortingscode geldt t/m 31 december aanstaande. Ga hier naar onze shop en kies jouw kerstcadeau: http://bit.ly/1OiRthe
Posted by Knipmode on woensdag 23 december 2015

Let op: de code is geldig tot 31 december 2015

Fijne Feestdagen!